ย้อนกลับไปในปี 2018 นับเป็นปรากฏการณ์สำคัญอีกครั้งเมื่อเวทีออสการ์ได้ทำการต้อนรับตำนานแห่งแวดวงบาสเก็ตบอล NBA นาม โคบี ไบรอันต์ เจ้าของฉายา Black Mamba อดีตดาวดังแห่งทีม L.A. Lakers ซึ่งเป็นที่น่าประหลาดใจไม่น้อยสำหรับคนทั่วไปที่ได้เห็นวงการหนังและวงการกีฬามาบรรจบกันบนเวทีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเวทีหนึ่งของโลก
ปีนั้นไบรอันต์ได้ขึ้นเข้าชิงรางวัลรางวัลแอนิเมชันขนาดสั้นยอดเยี่ยมจากหนังเรื่อง Dear Basketball หนังสั้นในปี 2017 ฝีมือการกำกับของ เกล็น คีน แอนิเมเตอร์ชั้นครูผู้ฝากผลงานศิลป์คลาสสิกไว้ทั้ง Aladdin, Beauty and the Beast และ The Little Mermaid เป็นอาทิ ทั้งยังเป็นผลงานแอนิเมชันที่ได้นักแต่งเพลงมือรางวัลระดับ จอห์น วิลเลียมส์ มาทำดนตรีประกอบให้ ซึ่งยอดฝีมือทั้งหลายต่างมาร่วมงานกันเพื่อทำแอนิเมชันเล็ก ๆ จากเนื้อหาในจดหมายรักที่ โคบี ไบรอันต์ เขียนถึงกีฬาบาสเก็ตบอลที่เป็นดั่งชีวิตของเขานับแต่ 6 ขวบนี้ ก็เป็นเครื่องยืนยันถึงความเป็นตำนานและความเป็นที่รักของอเมริกันชน สำหรับตัวไบรอันต์อย่างดีเยี่ยมแล้ว
[su_spoiler title=”ฉบับแปลไทยโดยทีมงาน MGR Sport” style=”fancy” icon=”plus-circle”]
https://www.youtube.com/watch?v=p_zhRnP1GGk/
[/su_spoiler]
แอนิเมชันเรื่องนี้ได้สร้างปรากฏการณ์ใหม่โดยเป็น ออสการ์ตัวแรกที่มอบให้แก่นักกีฬามืออาชีพ (โคบี ไบรอันต์) ทั้งยังเป็นออสการ์ตัวแรกของ เกล็น คีน และเป็นออสการ์ตัวแรกที่มอบให้คนผิวสีในสาขารางวัลนี้ด้วย
Dear Basketball เป็นจดหมายรักที่ไบรอันต์เขียนลงใน The Players’ Tribune ซึ่งเป็นสื่อออนไลน์สำหรับนักกีฬามืออาชีพได้สื่อสารไปยังแฟน ๆ หลังจากเขาได้ประกาศเกษียณจากวงการบาสเก็ตบอลในวันที่ 29 พฤศจิกายน 2015 จากอาการบาดเจ็บที่สะสมมา (สามารถอ่านบทความฉบับเต็มได้ที่นี่ Dear Basketball) ปิดฉากอาชีพสุดรักนับตั้งแต่ถูกดราฟต์ตัวมาตั้งแต่ปี 1996 และสร้างสถิติมากมายแก่วงการบาสเก็ตบอลโลก ในวันที่ไบรอันต์เขียนจดหมายนี้แฟนหลายคนอาจเสียน้ำตาในความซาบซึ้งที่มีความทรงจำร่วมกับไบรอันต์มากมายในแต่ละแมตช์
[su_quote cite=”โคบี ไบรอันต์”]So we both can savor every moment we have left together.
The good and the bad.
We have given each other
All that we have.
เราทั้งคู่ต่างดื่มด่ำทุกวินาทีที่ได้ใช้ร่วมกัน
ช่วงที่ดีและช่วงที่ร้าย
เราต่างแบ่งปันกันและกัน
ด้วยทั้งหมดที่เรามี
[/su_quote]
ทว่าในวันนี้ (26 มกราคม) เมื่อโคบี ไบรอันต์ ในวัย 41 ปีประสบอุบัติเหตุเฮลิคอปเตอร์ตกและเสียชีวิตพร้อม จิอานน่า มาเรีย ไบรอันต์ ลูกสาวคนรองวัย 13 ปีของเขา การได้กลับมาชมแอนิเมชันสั้นเรื่องนี้ กลับให้ความรู้สึกที่แตกต่างไปสำหรับแฟน ๆ เพราะการจากลาระหว่างไบรอันต์กับบาสเก็ตบอล (รวมถึงแฟน ๆ) ครั้งนี้คือตลอดกาล ไม่ใช่เพียงการพักจากอาชีพแสนรักของเขาเท่านั้นแล้ว
[su_quote cite=”โคบี ไบรอันต์”]My heart can take the pounding
My mind can handle the grind
But my body knows it’s time to say goodbye.
หัวใจของฉันอาจยังรับความเจ็บปวดได้อีก
จิตใจของฉันเองก็ยังทนกับการถูกอัดเป็นเสี่ยงไหว
แต่ร่างกายของฉันนี่สิ มันรู้ว่าถึงเวลาแห่งการบอกลาเสียแล้ว[/su_quote]
ภาพสุดท้ายของหนังอาจเป็นฉากที่ไบรอันต์เดินสัมผัสมือแฟน ๆ เดินออกทางอุโมงค์ข้างสนามสู่แสงสว่างโดยบอกรักบาสเก็ตบอล (และแฟน ๆ) เพื่ออำลา ทว่าในห้วงเวลานี้มีคำพูดหนึ่งของ Dear Basketball ที่เราควรจดจำไว้ในหัวใจมากกว่าการนับถอยหลังเพื่อจากลา
[su_quote cite=”โคบี ไบรอันต์”]As a six-year-old boy
Deeply in love with you
I never saw the end of the tunnel.
I only saw myself
Running out of one.
เช่นเดียวกับเด็กชายวัย 6 ขวบในตอนนั้น
ผู้รักเธอลึกสุดหัวใจ
ฉันไม่เคยเห็นว่าปลายอุโมงค์นั้นสิ้นสุดที่ใด
ฉันเห็นเพียงแต่ภาพของตัวเอง
กำลังวิ่งออกมา (เพื่อพบแฟน ๆ และการแข่งขัน) เท่านั้นเอง[/su_quote]
รักคุณเสมอนะ โคบี
พิสูจน์อักษร : สุชยา เกษจำรัส
