(หนังเก่าปีนึงแล้ว ผมสปอยล์นะครับ)
เป็นเวอร์ชั่นตัดต่อใหม่ยาวขึ้นอีก 35 นาที ใช้ชื่อสากลว่า the scar สำหรับฉายต่างประเทศ หนังเปิดตัวไปในเทศกาล thai film festival ที่ลอนดอน เมื่อวันที่ 27 มิ.ย. ที่ผ่านมา เวอร์ชั่นนี้จะฉายที่ เฮาส์ อาร์.ซี.เอ. วันที่ 9 -15 ก.ค. นี้เท่านั้น
สิ่งที่เพิ่มมาในเวอร์ชั่นนี้ คือฉากตัวละครคู่กรณีทั้งหลาย มาบังเอิญเจอกันที่ศาลเจ้าพ่อต้นไทรหลังโศกนาฏกรรม คุณหญิงทองคำเปลว และจ้อย มาตั้งศาลอุทิศให้ขวัญและเรียม ผู้ใหญ่เขียน และ กำนันเรือง ก็บังเอิญผ่านมา ทั้งหมดเลยได้พูดคุยกันอีกครั้งด้วยความโศกเศร้าและต่างสำนึกผิด หนังเสนอภาพซีนนี้เป็นขาวดำ แล้วจึงเข้าเรื่องตามในเวอร์ชั่นเดิม แต่ก็ยังสอดแทรกซีนขาวดำนี้เข้ามาเป็นระยะ ทุก 10-15 นาที โคลสอัพใบหน้าอารมณ์เศร้าสร้อยของตัวละครเหล่านี้ สำหรับคนไทยส่วนใหญ่จะรู้จักวรรณกรรม และจุดจบวีรกรรมรักของขวัญเรียมกันเป็นอย่างดี แต่สำหรับต่างชาตินั้น “ไม่” แต่หม่อมน้อยก็ยังเลือกเปิดเรื่อง ด้วยการเผยจุดจบของทั้งคู่อยู่ดี แล้วค่อยย้อนเล่าเหตุการณ์ย้อนหลังไปอีก 3 ปี เรื่องราวหลักอาจจะมีตัดต่อจากเดิมไปบ้างเล็กน้อย ผมก็จำของเดิมไม่ได้ล่ะ แต่ซีนที่เปลี่ยนชัดเจนคือฉากพาเรียมเข้าไปส่งตัวให้คุณหญิง ผมประทับใจกับฉากเปิดตัว สินจัย ในบทคุณหญิงทองคำเปลวในเวอร์ชั่นเดิมมาก ดูยิ่งใหญ่อลังการ การเลือกสินจัยมารับทนี้ ดูเหมาะสมลงตัวมาก แต่ฝรั่งไม่รู้จัก สินจัย เลยคิดว่าไม่จำเป็นกับฉากเปิดตัวนี้ ก็เลยรวบรัด จากเข้ากรุงจนถึงฉากที่คุณหญิง เผยว่า เรียม เหมือนโฉมยงลูกของเธอเหลือแค่ไม่กี่นาที
สิ่งที่ทำให้ผมอึ้งที่สุดคือฉากเซ็กส์ ความรุนแรงของภาพต้องเรียกว่า “โจ๋งครึ่ม” การได้เห็นฉากโรมรันพันตู ขนาดนี้ในหนัง “แผลเก่า” นี่เกินคาดคิดครับ ด้วยหน้าหนังเป็นเรื่องความรักของขวัญเรียม ไม่ใช่อีโรติคแบบ “จันดารา” แต่กลับมีฉากแบบนี้ออกมาถึง3ครั้ง และแต่ละครั้งนี่ซัดกันหลายกระบวนท่า ทั้งออรัล ทั้งชายขึ้น หญิงขึ้น เซ็กส์คู่ เซ็กส์หมู่ ปริมาณและความรุนแรงของภาพ “เกินความจำเป็นครับ” กับฉากเซ็กส์หมู่ของ สมชาย และเพื่อน ผมเห็นด้วย มีเหตุมีผลเพราะด้วยความเป็นหนุ่มหัวนอกและเรียมบังเอิญไปเห็น เลยเป็นแรงผลักดันให้ เรียม ตัดสินใจกลับทุ่งบางกะปิ แต่กับอีก 2 ฉากที่ใส่เข้ามา ของจ้อย กับ จำปา และชิด กับจำปา นี่ไม่มีผลต่อเนื้อเรื่อง หรือถ้ามีก็ไม่จำเป็นที่ต้องใส่กันจะๆ ขนาดนี้ กลายเป็นการลดเกรดหนัง อย่างกับหนังโป๊แผ่น
หนังพาเรื่องราวไปจบที่หน้าศาลเจ้าพ่อไทรอีกครั้ง เมื่อคู่กรณีทั้งหมด ได้หันหน้าเข้าหากัน ลืมความบาดหมางแล้วเดินไปด้วยกัน เป็นฉากจบที่เสริมเข้ามาได้สวยงามและสมบูรณ์ครับ
ใครที่ยังไม่เคยได้ดู ตอนเข้าฉายเมื่อปีที่แล้ว ก็เป็นโอกาสอีกครั้งกับหนังอมตะ นำเสนอด้วยภาพสวยงามพิถีพิถันตามสไตล์หนังหม่อมน้อย อัดแน่นด้วยบรรดานักแสดงรุ่นใหญ่ และรุ่นใหม่ ที่ตั้งใจกับบทบาทกันมาก ถ้าเรามองข้ามเรื่องหน้าฝรั่งไปได้นะ
เอาฉากซีจีเบื้องหลัง มาแปะให้ดูครับ นานๆได้เห็นซีจีในหนังไทยกันบ้าง
