[รีวิว]Leatherface : ผู้กำกับมันโรคจิต

เรื่องที่ 8 ในแฟรนไชส์ Texas Chainsaw Masscre หรือที่บ้านเรารู้จักกันดีในนาม “สิงหาสับ” เรื่องราวของครอบครัว”ซอว์เยอร์: ฆาตกรต่อเนื่องชอบกินเนื้อคน ที่ได้แรงบันดาลใจมาจาก เอ็ด เกน ฆาตกรต่อเนื่องตัวจริงในปี 1944 เรื่องราวของเอ็ดสร้างความสยองขวัญต่อผู้คนมาก ถึงขนาดเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้สร้างหนังดัดแปลงเรื่องราวออกมาเป็นหนังหลายเรื่องเช่น Psycho , Silence Of The Lambs แต่ที่ลากยาวสุดก็คือ Texas Chainsaw Masscre เนี่ยล่ะ ที่ลากยาวกันมากว่า 43 ปีแล้วนับจากภาคแรกที่ถือกำเนิดขึ้นมา หนังถูกรีบู๊ตมาแล้ว 1 ครั้งในปี 2003 โดยไมเคิล เบย์ ที่มาควบคุมการสร้าง ใช้ชื่อเดิม ๆ ว่า The Texas Chainsaw Massacre (2003) และมีภาคต่อ The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning (2006) ก่อนจะปล่อยผ่านลิขสิทธิ์ไปให้ ไลออนเกตส์ และ มิลเลนเนียมฟิล์ม ที่ร่วมกันสร้าง Texas Chainsaw 3D (2013) รวมถึงภาคล่าสุดนี้ Leatherface

รอบนี้เรื่องราวของหนังย้อนไปไกลมาก แม้จะเคยมีภาค The Beginning แล้ว แต่รอบนี้ย้อนไปเล่าถึง เจด ซอว์เยอร์ หรือตัวตนจริง ๆ ของ “Leatherface” ตั้งแต่วัยเด็ก เขาถูกเลี้ยงมาในครอบครัวฆาตกร ถูกฝึกให้ฆ่าตั้งแต่เด็ก ก่อนจะถูกตำรวจจับและส่งไปสถานบำบัดจิตสำหรับเด็ก หนังตัดข้ามไป 10 ปี เจด ในวัยหนุ่ม หนีออกจากสถานบำบัดมาพร้อมเพื่อน ๆ รวม 4 คน มีอลิซาเบ็ธพยาบาลหน้าใหม่สาวสวยโดนจับมาเป็นตัวประกันอีก 1 เรื่องราวของหนังเกือบทั้งหมดคือการหนีตำรวจ ที่นำโดยหมวดฮาล นายตำรวจที่มีความแค้นกับตระกูลซอว์เยอร์ ที่สวมมาดโหดพอ ๆ กับเหล่าฆาตกร ระหว่างที่หนีแก๊งเด็กก็โชว์ความบ้าเลือดด้วยการฆ่าผู้คนที่พบเจอ ก่อนจะพาเรื่องราวที่มาถึงจุดเดือดสร้างความแค้นของเจดที่มีต่อหมวดฮาล และพาไปถึงจุดเปลียนให้เขากลายเป็น “Leatherface”

บทหนังเป็นผลงานของ เซ็ธ เอ็ม. เชอร์วู้ด ชื่อนี้ล่ะคือจุดด้อยสุดของเรื่องนี้ เซ็ธ เป็นมือเขียนบทโนเนมมาก มีผลงานเขียนบทให้ทีวีซีรีส์มา 3 ตอน และหนังสั้นอีก 2 เรื่อง เคยมีผลงานร่วมเขียนใน London Has Fallen (2016) เซ็ธตั้งใจเน้นฉากโหดแหวะ เหมือนว่าคิดได้ว่าอยากให้มีฉากอะไรในหนังแล้วก็เขียนเรื่องไปเพื่อเปิดช่องให้ได้ใส่ฉากแหวะ ๆ ที่เต็มไปด้วยเลือด เมือก ศพ หนอน ลงไปตลอดทางแล้วใส่ไปแบบไร้เหตุผล ห่างไกลความเป็นจริง แต่ละฉากก็ไม่ได้มีความแปลกใหม่ ถ้าคนชอบดูหนังแนวนี้ก็จะเคยเห็นผ่านตากันมาหมดแล้ว บรรดาเหยื่อก็มาในสูตรสำเร็จของหนังประเภทนี้คือโง่สุด ๆ ความคิดการตัดสินใจก็ชวนให้หงุดหงิดขัดใจ ตายก็แบบสมน้ำหน้าที่มึงโง่ได้ขนาดนี้ ถ้าใครเคยหงุดหงิดกับความกล้า+บ้า ของเด็ก ๆ ใน Annabelle Creation มาแล้ว เรื่องนี้หนักกว่าหลายเท่า ไม่แค่ฉากฆ่าโหดเท่านั้น หนังยังมีฉากเซ็กส์โรคจิตให้ดูกันอีก เน้นย้ำว่าโรคจิตมากกกกก

หนังเป็นผลงานของผู้กำกับคู่หู อเล็กซานเดอร์ บัสติลโล และ จูเลียน เมารี ทั้งคู่ก็เป็นมือเก๋าในวงการ Slasher Films ผ่านงานเขียนและกำกับหนังแนวนี้มาแล้ว 6 เรื่อง ส่วนใหญ่เป็นหนังฝรั่งเศส ที่จริงน่าจะเขียนเรื่องนี้เองด้วยนะ อาจจะดีกว่านี้ โดยรวมคุณภาพหนังก็อยู่ในระดับหนังแผ่นที่สร้างออกมาเป็นดีวีดี ซึ่งก็ใช่นะ เพราะทางค่ายก็ดูออกว่าคุณภาพหนังตัวเองเป็นอย่างไร ก็ออกฉายแบบจำกัดโรงแล้วก็ปล่อยฉายออนไลน์ มีบ้านเราเนี่ยล่ะเอามาฉายให้ดูทางโรง

ผู้สร้างก็ตั้งใจทำมาเอาใจคอหนังแนว slasher Film หรือแนวฆาตกรไล่ล่าเหยื่อโดยเฉพาะ ประกาศจุดยืนเด่นชัดด้วยการจำกัดอายุผู้ชมที่ 20 ปี ถ้าดูเผื่อสนองต่อมอี๋แหยะตัวเองโดยไม่สนเนื้อหาเรื่องราวก็น่าจะพึงพอใจนะ เพราะหนังเต็มไปด้วยเลือด ศพ เมือก หนอนยั้วเยี้ย การฆ่าแบบโหด ๆ จะ ๆ เน้นแหวะนะครับไม่เน้นตุ้งแช่ แต่ถ้าคาดหวังเนื้อหา ความสมเหตุสมผลแนะนำว่าอยู่ให้ห่างแม้กระทั่งตอนออกเป็นดีวีดี

Leatherface อยู่ในจุดที่เป็นรอยด่างพร้อยสุดแล้วในแฟรนไชส์ Texas Chainsaw Masscre ถึงขนาดบรรดาสาวกออกปากว่าไม่ควรสร้างออกมาเลย โดยเฉพาะประเด็นสำคัญของเรื่อง จาก เจด หนุ่มสุภาพปฎิเสธการฆ่ามาตลอดชีวิตแล้วเปลี่ยนมาเป็นฆาตกรที่โหดสุดในครอบครัว ก็ไร้ซึ่งเหตุที่มีน้ำหนักพอที่จะเข้าใจและคล้อยตามไปด้วยได้ คงเป็นโชคดีแล้วล่ะที่โทบี ฮูเปอร์ ผู้ให้กำเนิดแฟรนไชส์ “สิงหาสับ” เสียชีวิตไปเมื่อเดือนสิงหาคม ที่ผ่านมา อยู่ไม่ถึงได้เห็นหนังเวอร์ชั่นนี้ ถ้าอยู่ถึงก็คงได้ตรอมใจตายตอนดูเวอร์ชั่นนี้ล่ะ

หนังไม่เปิดเผยว่าใช้ทุนสร้างไปเท่าไหร่ แต่น่าจะต่ำมากเพราะทีมงานยอมบินไปถ่ายกันที่บัลแกเรียเพื่อลดต้นทุนในการถ่ายทำ หนังไม่จ้างดาราขายชื่อได้เลย มีแต่รุ่นเก่า ๆ อย่างลิลี เทเลอร์ และ สตีเฟน ดอร์ฟ 2 คนเท่านั้นที่พอมีชื่อ แต่จุดที่น่าดูที่สุดคือ วาเนสซา กราส ในบทอลิซาเบ็ธ พยาบาลสาว ที่มาในหุ่นนางแบบสูงยาว หน้าสวย นับว่าเป็นจุดที่เจริญหูเจริญตาที่สุดในเรื่องแล้ว แต่มาประเดิมในหนังแบบนี้ โอกาสจะมีงานไปต่อก็ยากล่ะนะ