[รีวิว]Penguin Highway : ใช่!มันคือการ์ตูน แต่ห้ามพาเด็กไปดูเด็ดขาด

สนับสนุนข้อมูลโดย Major Cineplex

หน้าหนังทั้งโปสเตอร์ การดีไซน์ตัวละคร ตัวอย่างหนัง ล้วนเป็นองค์ประกอบที่ทำให้คิดว่านี่คือหนังที่สดใส ดูได้ทุกเพศทุกวัย แต่เอาเข้าจริงแล้ว Penguin Highway แม้ว่าจะเป็นหนังการ์ตูน แต่เนื้อหาไม่ใช่สำหรับเด็กเลยแม้แต่น้อย หรือแม้แต่ผู้ใหญ่ก็ยังเป็นกลุ่มที่ชอบหนังไซไฟ แบบใช้สมองตีความอีกด้วย

อาโอยาม่า เด็กชายวัย ป.4 ลูกชายของนักวิทยาศาสตร์ ทำให้อาโอยาม่า รับเชื้อพ่อมาเต็ม ๆ เขาสนใจศึกษาวิทยาศาสตร์อย่างมาก ชอบวิเคราะห์หาเหตุและผลกับทุกสิ่งรอบตัว โดยจัดบันทึกทุกข้อสังเกต ทุกสมมติฐานลงในสมุดบันทึกปกแดงที่พกติดตัวตลอดเวลา อาโอยาม่า มั่นใจและภูมิใจในความฉลาดของตัวเองและคิดว่าเขาติดอยู่ในร่างของเด็กชาย อาโอยาม่า จึงพูดจาและมีบุคลิกท่าทางที่เป็นผู้ใหญ่เกินตัว เขาอยากที่จะโตเป็นผู้ใหญ่โดยเร็ววัน ถึงกับนั่งนับวันที่จะเป็นผู้ใหญ่เสียที อาโอยาม่า คิดแม้กระทั่งว่าเมื่อเขาโตเป็นผู้ใหญ่จะต้องเป็นที่หมายปองของสาว ๆ เป็นแน่ แต่แม้ว่ายังเป็นเด็ก แต่อาโอยาม่าก็หมายปองพี่สาวคนสวยที่เป็นผู้ช่วยอยู่ร้านทันตแพทย์ใกล้บ้าน แล้วแวะเวียนไปพูดคุย เล่นหมากรุกกับพี่สาวเกือบทุกวันมากกว่าจะเล่นกับเพื่อนร่วมห้อง ความวุ่นวายมาเริ่มขึ้นเมื่ออยู่ดี ๆ ก็มีนกเพนกวินจำนวนมากโผล่มาที่สนามหญ้าในหมู่บ้านโดยไร้สาเหตุ กลายเป็นที่แตกตื่นไปทั้งหมู่บ้าน แต่แล้วเจ้านกเพนกวินก็วิ่งพล่านไปทั่วหมู่บ้านก่อนจะหายสาบสูญไป

ด้วยนิสัยของนักวิทยาศาสตร์ อาโอยาม่า และอุจิดะคุงเพื่อนสนิทคนเดียวจึงตามสืบว่านกเพนกวินมาจากไหน และมันหายไปไหนกัน หนังเดินเรื่องได้อย่างน่าสนใจ กับปริศนาชวนหาคำตอบถึงที่ไปที่มาของนกเพนกวิน แต่เมื่อหนังเดินหน้าไปเรื่อยปริศนาก็ยิ่งเพิ่มขึ้น กับการเข้ามามีบทบาทของฮามาโมโตะเพื่อนหญิงที่ฉลาดที่สุดในห้อง ที่รู้คำตอบว่านกเพนกวินหายไปไหน แต่เธอก็พาอาโอยาม่า และอุจิดะคุงไปพบกับปริศนาชิ้นใหม่ ที่มหัศจรรย์กว่าเดิม กับลูกบอลพลังงานขนาดใหญ่ที่ลอยตัวอยู่กลางทุ่งหญ้า บวกกับพี่สาวคนสวยที่เผยความลับว่าเธอคือผู้สร้างนกเพนกวินเหล่านั้น ง่าย ๆ เพียงแค่ปาสิ่งของออกไปกลางอากาศแล้วมันก็จะกลายเป็นนกเพนกวิน ไม่พอช่วงท้ายยังมีสัตว์ประหลาดยักษ์ออกมาไล่กินเพนกวินอีก

ปริศนาทั้งหมดมาอัดกันอีรุงตุงนังใน 20 นาทีสุดท้ายของหนัง หนังเฉลยเพียงที่มาของปรากฏการณ์ประหลาดเหล่านี้ แต่ไม่อธิบายถึงสาเหตุว่ากำเนิดมาเพราะอะไร ไม่อธิบายจุดเชื่อมโยงระหว่างพี่สาว เพนกวิน ลูกบอลพลังงาน และสัตว์ประหลาดอย่างกระจ่างนัก ทิ้งไว้ให้เป็นการบ้านของคนดูไปขบคิดต่อกันเอาเอง ถือว่าสารที่หนังต้องการสื่อและทิ้งไว้ ค่อนข้างหนักเกินคาด และน่าจะถูกใจคนดูที่ชอบหนังในแนวนี้เช่น 2010 space odyssey, Interstella

แม้ว่าตัวละครหลักจะเป็นเด็ก ป.4 มีสังคมในโรงเรียนแบบที่เราคุ้นเคยในการ์ตูนญี่ปุ่น มีเพื่อนสนิทที่คอยวิ่งตามไปไหนมาไหนด้วย มีเพื่อนน่ารักในห้อง มีความรักกุ๊กกิ๊กระหว่างเพื่อน และที่สำคัญมีเพื่อนเกเรร่างใหญ่แบบไจแอนท์ที่คอยตามรังแกอาโอยาม่า มีเพนกวินน่ารัก มีสัตว์ประหลาด แต่ทั้งหมดคือตัวละครที่อยู่ในอนิเมชั่นที่เป็นส่วนผสมของไซไฟ และ แฟนตาซีแบบจริงจัง และจบด้วยปรัชญาสาระที่ต้องตีความต่อหลังเดินออกจากโรง อย่าว่าแต่เด็กเลย ผู้ใหญ่ก็อึ้ง ๆ ไปเหมือนกัน

อีกจุดหนึ่งที่ Penguin Highway ไม่เหมาะกับเด็ก ๆ ก็คือประเด็นเรื่องความสนใจใคร่รู้ของอาโอยาม่า เขาเริ่มรู้สึกว่ามีความสนใจเพศตรงข้าม แต่กับผู้หญิงสาวไม่ใช่เพื่อนในวัยคราวเดียวกัน ทำให้อาโอยาม่าหมกมุ่นกับหน้าอกของพี่สาว และพูดถึงอยู่บ่อยครั้ง พอเจอพี่สาวเขาก็จะจ้องแต่หน้าอก ทำให้มีภาพหน้าอกของพี่สาวคนนี้อยู่บนจอบ่อยครั้ง เพราะอาโอยาม่ายังไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเอง ว่าทำไมความรู้สึกที่เขามีต่อหน้าอกของพี่สาว ต่างกับความรู้สึกที่มีต่อหน้าอกของแม่ตัวเอง ประเด็นนี้ก็ไม่ใช่หนังสำหรับเด็กแล้ว ยากนะถ้าพาเด็กมาดูแล้วต้องอธิบายเนี่ย

ซ้าย : โทมิฮิโกะ โมริอิ ผู้ประพันธ์, ขวา : ฮิโรยาสุ อิชิดะ ผู้กำกับ

ต้นฉบับของหนังมาจากนิยายปี 2010 ของโทมิฮิโกะ โมริมิ ผลงานของเขาหลายชิ้นถูกดัดแปลงอนิเมชั่นแล้วหลายเรื่องทั้งเป็นภาพยนตร์ และทีวีซีรีส์ และ Penguin Highway เป็นเรื่องล่าสุด แต่เป็นภาพยนตร์ขนาดยาวเรื่องแรกของ สตูดิโอ โคโลไรโด บริษัทสร้างอนิเมชั่นน้องใหม่ ที่เคยผลิตแต่อนิเมชั่นขนาดสั้นมาแล้วหลายเรื่อง ,โคโลไรโด ก่อตั้งโดยผู้กำกับ ฮิโรยาสุ อิชิดะ กับ โยจิโร อาราอิ อดีตมือออกแบบตัวละครที่มาจากค่ายจิบลิ ไม่แปลกที่หน้าตาตัวละครจะชวนให้นึกถึงจิบลิอยู่พอควร แต่บรรยากาศหลัก ๆ แล้ว โคโลไรโด ก็พยายามสร้างเอกลักษณ์ของตัวเองให้ได้อยู่ ทั้งโทนสีที่ไม่เน้นความฉูดฉาด แต่ออกโทนสว่างสบายตา ทุก ๆ ฉากจะเล่นกับแสงอาทิตย์ที่ส่องผ่านต้นไม้ มีแสงอาทิตย์ส่องเป็นลำดูสบายตา ถ่ายทอดบรรยากาศเมืองชนบทออกมาได้น่าอยู่มาก โดยเฉพาะภาพต้นไม้ใบหญ้าเขียว ๆ

ฉากป่า ต้นไม้ แสงอาทิตย์ เขียนสวยมาก

สรุปได้ว่า Penguin Highway คืออนิเมชั่นภาพสวยใสสบายตา ที่มาในแนว ไซไฟ-แฟนตาซี ไม่ใช่อนิเมชันที่หวังผลทางการตลาด แต่มาทางสายรางวัล ไปคว้ารางวัลแอนิเมชั่นยอดเยี่ยม ซาโทชิ คอน อะวอร์ด (Satoshi Kon Award) จากเทศกาลหนังนานาชาติแฟนตาเซีย 2018 มาแล้ว ถ้าใครชอบหนังที่ต้องคิดตามเยอะ ๆ นี่คือหนังที่คุณไม่ควรพลาดเลยครับ

 

แสดงความคิดเห็น