Connect with us

What The Fact

 “วันทรงจำ”จาก Greasy Cafe นี่แหละความเศร้าที่เราคิดถึง

หลังจากหายไปพักใหญ่ในที่สุด เล็ก อภิชัย ตระกูลเผด็จไกร หรือ เล็ก Greasy Cafe ก็กลับมาพร้อมบทเพลงเศร้าเหงาดิ่งลึกตามสไตล์ของเขากับ “วันทรงจำ” บทเพลงแรกจากอัลบั้มใหม่ที่กำลังจะมาถึง

“วันทรงจำ” เปิดด้วยบรรยากาศเวิ้งว้างเปลี่ยวเหงาก่อนเสียงเศร้า ๆ ของเปียโนจะซึมแทรกเข้ามา พร้อมเสียงของกีตาร์ที่ตีตามจังหวะเบา ๆ จากนั้นเสียงร้องของพี่เล็กก็ผ่าแทรกความเหงาเข้ามา เป็นเสียงเปี่ยมความรู้สึกที่ขยายขอบเขตของความเหงาให้ลึกลงไปสุดใจ

หลังจากทดลองสีสันใหม่ ๆ อย่างการใส่ซาวด์อิเล็กทรอนิกส์ลงไปในอัลบั้ม Technicolor คราวนี้พี่เล็กกลับมาสู่งานดนตรีในสไตล์ดั้งเดิมแบบอัลบั้มแรก ๆ อีกครั้ง เป็นความมินิมอลที่มี เปียโน กีตาร์ แอมเบียนต์บาง ๆ และเสียงร้องเหงาลึก แค่นี้ก็เพียงพอที่จะพาเราดำดิ่งไปในห้วงความรู้สึกของบทเพลงแล้ว นี่แหละคือท่วงทำนองเหงาเศร้าที่เราคิดถึง !!

“วันทรงจำ” เผยความรู้สึกอันยากเย็นในการที่จะลืมใครสักคน ที่ดูเหมือนว่า “การลืม” นั้นต้องใช้เวลายาวนานกว่า “การจำ” มากนัก

 

ทำไมในการลืมใครซักคน

มันกลับยาวนานเกินกาลเวลาที่เคยมีกัน”

 

และดูเหมือนว่าใครคนนั้นจะอยู่กับเราตลอดมา อยู่ในความทรงจำ อยู่ในวันและคืนเหล่านั้นที่เรามีร่วมกัน อยู่ใน “วันทรงจำ”

 

“อยู่ตรงนี้ตลอดมา

เธออยู่ตรงนี้ทุกเวลา

เธออยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน

ในวันทรงจำที่ฉันไม่เคยจะลืม

ตลอดมา”

 

การเขียนเพลงของพี่เล็กยังคงคมคายเช่นเคย อย่างการใช้คำว่า “วันทรงจำ” แทนที่คำว่า “ความทรงจำ” ก็ยิ่งตอกย้ำความหนักแน่นของภาพทรงจำในคืนวันเหล่านั้นได้อย่างชัดเจน หรือในท่อนร้องแรกที่ร้องว่า “ทำไมในการลืมใครซักคน / มันกลับยาวนานเกินกาลเวลาที่เคยมีกัน” หรือในท่อนร้องสอง “ทุกคืนที่ฉันปิดตาเพื่อลืม / กลับตื่นในวันทรงจำที่มีเราอยู่” เป็นความย้อนแย้งที่จริงยิ่งกว่าจริง ยิ่งได้เสียงร้องของพี่เล็กมาเอ่ย “ถ้อยความ” เหล่านี้แล้ว มันยิ่งลึกถึงอารมณ์และความรู้สึกจริง ๆ

การกลับมาครั้งนี้ของพี่เล็กยังน่าประทับใจเช่นเคย ตอนนี้จิตใจรอคอยงานเพลงชิ้นต่อไปอย่างใจจดใจจ่อเลยล่ะ

 

 

พิสูจน์อักษร : สุชยา เกษจำรัส

แชร์โพสนี้

แสดงความคิดเห็น