ในบรรดาเครดิตของหนังที่หลายคนอ่านแล้วงงเป็นไก่ตาแตกเพราะแทบไม่คุ้นเคยสักคนนอกจาก เดเคอร์ มอนต์โกเมอรี ที่เพิ่งผ่านตาไปในซีรีส์ Stranger Things แล้วก็มีแต่ เซเลนา โกเมซ ศิลปินผู้ทรงอิทธิพลที่ขยับขยายจากโลกดนตรีมาสู่ฮอลลีวูดผลักดันซีรีส์เพื่อสะท้อนโลกอันแสนมืดหม่นของวัยรุ่นอย่าง 13 Reasons Why ลง Netflix รวมถึงรายการทีวีต่าง ๆ และก้าวสำคัญของเธอก็คือ The Broken Heart Gallery เรื่องนี้ที่จับประเด็นโดน ๆ อย่างคนที่ชอบเก็บของคนรักหลังเลิกกันมาบอกเล่าในหนังใหญ่ที่เธอจะโพรดิวซ์เรื่องแรก
ลูซี่ (เจอรัลดีน วิสวานาธาน) สาวรักคุดที่มักเก็บสิ่งของจากแฟนเก่าเป็นที่ระลึก ในคืนหนึ่งด้วยความเมาและภาพบาดตาที่เห็นแม็กซ์ (อัตคาร์ช อัมบุดการ์) แฟนหนุ่มกระหนุงกระหนิงกับแฟนเก่าจนเธอทั้งอกหักและตกงานในคืนเดียว จากพฤติกรรมสิ้นคิดต่อหน้าธารกำนัล แถมดันไปมั่วขึ้นรถของนิก (เดเคอร์ มอนต์โกเมอรี) หนุ่มหล่อตาหวานเพราะคิดว่าเขาคืออูเบอร์ที่เธอเรียกกลับบ้าน
และเหมือนบุพเพอาละวาดที่ลูซี่ก็ได้มาเจอกับนิกอีกครั้งในวันที่เธอตั้งใจจะไปวีนแม็กซ์ในร้านอาหารหรูจนทั้งคู่ได้ใช้เวลาร่วมกันและแล้วความฝันในการเปิดโรงแรมของนิกกับแกลเลอรีสำหรับคนอกหักของลูซี่ก็ได้มาเจอกัน แต่ท่ามกลางกระแสที่คนอกหักมักเอาของคนรักเก่ามาฝากจัดแสดงความสัมพันธ์ของลูซี่และนิกก็เริ่มงอกงามเหลือเพียงแต่คำถามว่าทั้งคู่พร้อมจะมูฟออนจากอดีตหรือยัง ?
สิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัดเลยคือตัวหนังรอดได้ด้วยความเชี่ยวมือของ นาตาลี ครินสกี ที่เทิร์นโปรจากมือเขียนบทซีรีส์ดัง ๆ ทั้ง Gossip Girl และ Grey Anatomy ที่สามารถหาลีลาและสร้างคาแรกเตอร์สาว ๆ ที่มีสีสันแทบทุกตัว นอกจากลูซี่ที่เธอปั้นให้สาว 20 กลาง ๆ ช้ำรักได้เปี่ยมสีสันแล้วเพื่อน ๆ ของเธออย่างนาดีน (ฟิลิปา ซู) เพื่อนสาวเลสเบี้ยนเพลย์เกิร์ลประจำแก๊งหรืออแมนดา (มอลลี กอร์ดอน) นักศึกษากฎหมายที่คลั่งไคล้หนังฆาตกรรมก็กลายเป็นสีสันสำคัญที่ทำให้หนังมีชีวิตชีวาไม่น้อยเลย
ผิดกับหนุ่ม ๆ ในเรื่องที่ครินสกีดูจะไม่ค่อยให้ความสำคัญหรือไม่ปั้นคาแรกเตอร์ให้มีมิติเท่าไหร่ทั้งแม็กซ์ที่ดูเป็นหนุ่มหล่อสไตล์แขกจอมหักอกที่ดูเห็นแก่ตัวเสมอต้นเสมอปลาย ส่วนนิกก็ขายความหน้าหวานและบุคลิกหนุ่มแสนดีในฝันของสาว ๆ จนกว่าเราจะได้รู้เบื้องลึกเบื้องหลังตัวละครหนังก็ให้เวลาพวกเขาไม่เยอะเท่าที่ควร.
กระนั้นสิ่งที่ยกประโยชน์ให้จำเลยจริง ๆ คงเป็นเรื่องราวการมูฟออนที่หนังเหมือนจับยามสามตารู้เช่นเห็นชาติจับประสบการณ์ร่วมของคนช้ำรักมาเล่าได้แบบแทบแหวกอกเอาเรื่องราวพัง ๆ มาผูกโยงผ่านเหตุการณ์ของคนในแกลเลอรีได้แบบดูไปซี้ดไป และบางตอนของหนังก็น่าจะแอบทำเอาใครหลายคนน้ำตาซึมได้ไม่น้อยเลยทีเดียว
อีกจุดที่น่าชื่นชมคือในปี 2020 หนังได้สร้างมาตรฐานความเท่าเทียมทางเพศในหนังแทบทุกมิติ นอกจากผู้หญิงในเรื่องเป็นมนุษย์ที่พูดเรื่องเพศได้อย่างเปิดเผยแล้ว ภาพในหนังยังทำให้เราเห็นความงามของนักแสดงที่ไม่เคยอยู่ในพิมพ์นิยมอย่าง เจอรัลดีน วิสวานาธาน สาวลูกครึ่งอินเดียที่เคยโผล่เป็นลูกสาวจอห์น ซีนาใน BLOCKERS และซีรีส์ Bad Education ทาง HBO ผู้ทำให้เห็นว่าไม่จำเป็นต้องขาวหรือผอมก็ดูมีเสน่ห์ได้
ซึ่งวิสวานาธานก็แสดงได้อย่างมีเสน่ห์แม้บทของเธอจะแอบสร้างความรำคาญอยู่บ้างแต่ด้วยรอยยิ้มและท่าทางคาแรกเตอร์น่ารัก ๆ ก็ทำให้เธอสว่างไสวและเป็นนางเอกที่เรารักได้ไม่ยาก ส่วน เดเคอร์ มอนต์โกเมอรี แม้เราจะไม่ค่อยได้เห็นเขาได้โชว์ฝีมือเท่าไหร่แต่ต้องยอมรับทั้งหน้าตาและรูปร่างที่ใกล้เคียงหนุ่มในฝันของสาว ๆ ก็น่าจะทำให้ใครหลายคนแอบเก็บมาจิ้นได้ไม่ยากเลย
โดยรวมต้องยอมรับว่า The Broken Hearts Gallery น่าจะเป็นหนังโรแมนติกที่น่าพึงพอใจที่สุดแล้วของปีนี้ในแง่ที่มันสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้ผู้ชมได้เกินคาด แถมยังมีข้อคิดดี ๆ เรื่องความรักเป็นของแถมให้ผู้ชมนอกจากความสนุกที่หนังเสิร์ฟให้อย่างคุ้มค่าตั๋วเลยทีเดียว
พิสูจน์อักษร : สุชยา เกษจำรัส
