Tags
| feel good
Read More
The Shack: หนัง ดีกับใจ
สรุปก่อนเลย เผื่อใครขี้เกียจอ่านยาว หนังเรื่องนี้เหมาะกับคนที่นับถือศาสนาคริสต์ กำลังสงสัยในพระเจ้า หรือรู้สึกตกต่ำกับชีวิตอยู่ ด้วยการแสดงขั้นดีงาม โปรดักชั่นที่สวยโคตร ๆ บทหนังที่คมคายแทบทุกฉากทุกประโยค ข้อเสียอย่างเดียวคือ หนังจะน่างุนงงในหลาย ๆ การสนทนา และหนังช่างเดินเรื่องยาวนานเหลือเกินสำหรับคนที่ไม่ได้อินในศาสนาคริสต์ แต่ถ้าชอบดูบทดราม่าฟีลกู้ดดี ๆ (จากหนังสือขายดีระดับโลก) ดูโปรดักชั่นสวย ๆ ล้ำ ๆ (จากทีมที่เนรมิตหนังอย่าง Life of Pi และ Terminator 2: Judgment Day) ดูการแสดงที่น่าเชื่อ (จากดาราออสการ์อย่าง ออคตาเวีย สเปนเซอร์ และการแสดงที่น่าจดจำที่สุดครั้งหนึ่งของ แซม เวิร์ธธิงตัน) หนังเรื่องนี้ยังตอบโจทย์อยู่ครับ ใครชอบงานอย่าง Collateral Beauty ที่ วิล สมิธ เล่นเมื่อปีก่อน หรือ Life of Pi ไม่น่าพลาดเรื่องนี้ [su_heading size="18"]The Shack คืออะไร?[/su_heading] The Shack…
22/03/2017
A Silent Voice รักไร้เสียง: อนิเมชั่นดราม่าน้ำดี ที่งดงามกว่าหนังบางเรื่องเสียอีก
จะว่าไป ผมรู้จักเรื่องราวของ รักไร้เสียง (A Silent Voice) หรือ Koe no Katachi ครั้งแรก ก็จากที่มีกระแสพูดถึงผลงานมังงะของโยชิโทกิ โออิมะ ซึ่งลงเป็นเรื่องสั้นจบในตอน หรือ วัน-ช็อต ในนิตยสาร Bessatsu Shounen ฉบับเดือนกุมภาพันธ์ 2011 ซึ่งต่อมาก็ได้รับแรงสนับสนุนจนได้เขียนเป็นเรื่องยาวลงต่อเนื่องในนิตยสาร Weekly Shounen Magazine จนเกือบ ๆ 1 ปีจึงจบลง โดยสามารถนำมารวมเล่มได้ถึง 7 เล่มจบ (อันนี้ฉบับภาษาไทยได้สำนักพิมพ์รักพิมพ์ทำออกมาจนจบแล้วเช่นกันครับ)
06/01/2017
Lion: เคยรู้สึกไกลบ้านมากสุดแค่ไหน? อีกฟากโลกเหรอ? ยังน้อยไปนะ
Lion คือผลงานหนังยาวเรื่องแรกของ การ์ธ เดวิส ผู้กำกับโฆษณาเจ้าของรางวัลสิงโตทองคำจากเมืองคานส์ โดยนำเรื่องราวจากหนังสืออัตชีวประวัติของ ซาลู เบรียร์ลีย์ ชื่อเรื่อง A Long Way Home ที่เล่าถึงการพลัดพรากจากครอบครัวในอินเดียของซาลูนานถึง 25 ปี ก่อนที่เขาจะออกตามหาจนได้กลับบ้านตัวเองในปี 2012 อันเป็นเรื่องราวแสนประทับใจที่โด่งดังในสื่อต่างประเทศโดยเฉพาะอินเดีย และออสเตรเลีย ที่เป็นประเทศอันเกิดเรื่องราวต่างๆขึ้น เช่นเดียวกับหนังจากเรื่องจริงทั้งหลาย ข้อดี คือ ได้ความหนักแน่นน่าเชื่อถือจากเรื่องจริง เนื้อหาหนังน่าสนใจเพราะมาจากเรื่องที่พิสูจน์แล้วว่าคนให้ความสนใจเป็นทุนเดิม ส่วนข้อเสีย ก็เหมือนดาบสองคมคือ เมื่อคนสามารถรู้เรื่องต้นจนจบแล้วจากข่าวจากหนังสือ แล้วหนังยังเหลืออะไรให้ติดตามอีกล่ะ ตรงนี้ผู้กำกับการ์ธสามารถนำจุดเด่นจากงานโฆษณาที่เขาถนัดมาเสริมตัวหนังได้อย่างดี โดยเฉพาะภาษาภาพที่สวยงามมากๆ ตั้งแต่ต้นเรื่องตอนที่ซาลูอายุ 5 ขวบ (ซันนี่ พาวาร์) และพลัดหลงกับพี่ชายที่สถานีรถไฟ เขาติดอยู่ในโบกี้รถไฟที่กำลังเดินทางห่างจากบ้านเกิดไปกว่า 2,000 กิโลเมตร ผ่านชีวิตอันยากแค้นเจอทั้งการสื่อสารที่ไม่เข้าใจเพราะพูดได้เพียงภาษาฮินดี ในขณะที่คนส่วนใหญ่ใช้ภาษาเบงกาลี เจอทั้งแก๊งค้ามนุษย์ที่ตามจับเด็กๆไปขาย อดมื้อกินมื้อเร่ร่อนหาทางกลับบ้านอย่างไร้ความหวัง ภาษาภาพของการ์ธดึงความระทมทุกข์ผ่านสภาพแวดล้อมของอินเดียออกมาได้อย่างสวยงามและน่าจดจำ ทักษะการสร้างอารมณ์ร่วมด้วยเวลาอันรวดเร็วของเขานั้นน่าประทับใจทีเดียว ทั้งนี้ต้องชื่นชมเสน่ห์ของซันนี่ที่แสดงเป็นซาลูวัยเด็กได้อย่างน่าเอ็นดูด้วย ภาพของหนังถูกใช้แทนความทรงจำอย่างเด่นชัดอย่างที่มีคนกล่าวว่าความทรงจำแม้โหดร้ายแต่ก็มักสวยงามกว่าความจริงเสมอ เช่นเดียวกับหนังที่ถ่ายทอดเรื่องราวที่จบไปแล้ว ออกมาอย่างบทกวีทีเดียว ทำให้เราเห็นว่าแม้หนังจะเดินเนื้อหาไปตามลำดับเวลา แต่แท้จริงแล้วเป็นเพียงการรีรันในหัวของซาลูตัวจริงเท่านั้น ส่วนนี้นับเป็นพาร์ทที่ดีที่สุดในหนังทีเดียว ทำให้เราเข้าใจความรวดร้าวและเหว่ว้าของตัวละครได้อย่างลึกซึ้ง ตอนที่เจ้าหน้าที่พยายามช่วยซาลูหาบ้าน เขาถามซาลูว่าแม่ชื่ออะไร ซาลูตอบว่า แม่…
Lion: เคยรู้สึกไกลบ้านมากสุดแค่ไหน? อีกฟากโลกเหรอ? ยังน้อยไปนะ
06/01/2017
Read More
ธนพล น้อยชูชื่น | 3294 days ago
PR Partners
See All
Read More
