เด็กน้อยสำรวจป่าผู้ใจดี ช่วยเเร็กคูนโชคร้ายติดหลุมได้สำเร็จ

ความสงสัยเป็นบ่อเกิดของการเรียนรู้และการเล่นสนุกของเด็ก ก็ให้อะไรได้มากกว่าที่คุณคิด มากไปกว่านั้น ยังสร้างประสบการณ์ชีวิตที่น่าจดจำได้อย่างไม่น่าเชื่อ

เดรย์ แมคมิลลอน (Dray McMillon) และลูกชายสองคน ไดตัน (Daiton) อายุ 14 ปี และ ไรลีน (Rylen) อายุ 12 ปี ออกไปเที่ยวกันในวันหยุดสุดสัปดาห์ในเท็กซัส หลังจากกลับมาบ้าน เด็ก 2 คนชี้ชวนกันออกไปสำรวจป่าใกล้ ๆ บ้าน ซึ่งก็เป็นปกติธรรมดาของเด็กชายวัยนี้ที่มักจะชอบเล่นสนุก อยากรู้อยากเห็น ระหว่างทางที่กำลังสำรวจป่าอยู่นั้น พวกเขาเจอโพรงสัตว์หลายโพรง แต่หนึ่งในนั้นเป็นโพรงที่พังเป็นหลุมลึกและทำให้พวกเขาพบเจ้าแร็กคูนตาแป๋ว ติดแหงกอยู่ในโพรง ชนิดที่กระดิกตัวไม่ได้กันเลยทีเดียว ศีรษะและขาหน้าโผล่ออกมา แต่ลำตัวเจ้าแร็กคูนกลับจมอยู่ในดินที่ชื้นและแน่น

ไม่มีใครสามารถเดาได้ว่าเจ้าแร็กคูนติดอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว มันพยายามใช้ขาหน้าของมันคุ้ยดินรอบตัวแต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ สิ่งที่สองคนพี่น้องสามารถทำได้ในตอนนั้นคือ โทรไปหาพ่อของพวกเขาและบอกว่าพวกเขาเจอแร็กคูนติดอยู่ในโพรง มันน่าสงสารมากเลยพ่อ เราต้องช่วยมันนะ

สองคนวิ่งกลับบ้านและพาพ่อมาที่เกิดเหตุ เมื่อแมคมิลลอนมาถึง สิ่งที่เขาเห็นคือภาพที่เหนื่อยหอบของเจ้าแร็กคูนโชคร้าย ท่าทางของมันบ่งบอกชัดเจนว่าอิดโรยเต็มที สามคนพ่อลูกพยายามช่วยเหลือเจ้าแร็กคูนอย่างสุดความสามารถ ใช้พลั่วและมือเปล่า ค่อย ๆ ขุด เพื่อจะช่วยชีวิตเพื่อนร่วมโลกให้ได้ และเสริมกำลังหนักแน่นขึ้นไปอีกด้วยการเรียกศูนย์ฟื้นฟูสัตว์ป่าตะวันตกมาช่วยเหลือ

ถึงจะใช้เวลาจนค่ำมืด แต่ในที่สุดเจ้าแร็กคูนก็ได้รับการช่วยเหลือให้ปลอดภัย พักเหนื่อยไม่นานก็วิ่งปร๋อสบายใจเฉิบ และสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้สร้างความตื่นเต้นให้สองหนุ่มน้อย ที่เขาได้เป็นฮีโรช่วยชีวิตสัตว์ที่ตกที่นั่งลำบากให้มีชีวิตรอดออกมาได้ ประสบการณ์ชั้นดีชนิดนี้ทำเอา ไดตันและไรลีน สองพี่น้องตื่นเต้นกับเรื่องนี้ไม่หายและพวกเขาคิดว่าเจ้าแร็กคูนส่งสายตาขอบคุณพวกเขาด้วยแน่ะ แมคมิลลอนพูดถึงลูกชายทั้งสองว่า “พวกเขาตื่นเต้นมากที่สัตว์ถูกปล่อยออกมาอย่างปลอดภัย เมื่อเรากลับไปที่บ้านพวกเขายังพูดถึงเรื่องนี้อยู่ตลอดเวลา”

ประสบการณ์การเดินเล่นของสองหนุ่มในครั้งนี้ ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ และเราเชื่อว่านี่จะเป็นความทรงจำที่ยากจะลืมเลือนของพวกเขาไปอีกนานแสนนาน

อ้างอิง : thedodo

พิสูจน์อักษร : สุชยา เกษจำรัส