Connect with us

ภาพยนตร์

[รีวิว]Geostorm เมฆาถล่มโลก – หนังล้างโลกยำมั่วที่สนุกแบบไร้เหตุผล

Published

on

เมื่อดัตช์บอย ดาวเทียมป้องกันภัยพิบัติโลกเกิดปัญหาทำให้พี่น้องตระกูลลอสันที่ไม่ค่อยลงรอยกันอย่าง  เจค (เจอราด บัตเลอร์) และ แม็กซ์ (จิม สเตอเจสส์)ต้องร่วมมือกันหาทางปิดระบบก่อนเกิดมหาภัยพิบัติทั่วโลก แต่สิ่งที่เกิดขึ้นอาจมีผู้อยู่เบื้องหลัง งานนี้ทั้งสองพี่น้องและ ซาราห์ วิลสัน (แอบบี้ คอร์นิช)องครักษ์ประธานาธิบดี ต้องร่วมมือกันหาทางหยุดยั้งแผนวินาศกรรมและหาตัวคนชักใยมหันตภัยก่อนทุกอย่างจะสายเกินไป

เมื่อโปรดิวเซอร์ขอล้างโลกเองสักหน

      ดีน เดฟลิน คือโปรดิวเซอร์หนังใหญ่ๆมากมายโดยเฉพาะ Independence Day ทั้ง 2 ภาคและหนังหลายเรื่องของผู้กำกับ โรแลนด์ เอ็มเมอริช เจ้าพ่อหนังล้างโลกคนดัง ทำให้โปรไฟล์ของเขามีแต่หนังสเกลใหญ่ๆและมักเกี่ยวพันกับภัยที่คุกคามโลก ดังนั้นพอได้โอกาสมานั่งเก้าอี้ผู้กำกับครั้งแรกจึงเลือกทำหนังที่ตัวเองเอาอยู่อย่างหนังภัยพิบัติล้างโลก แต่จะทำซ้ำรอยเดิมก็ใช่ที่ จึงได้เติมทฤษฎีสมคบคิดให้กับผู้ร้ายของเรื่อง จนได้ Geostorm หนังลูกผสมระหว่างหนังแอ็คชั่น วินาศกรรม กับ หนังไซไฟภัยพิบัติโลก ซึ่งจากภาพรวมของหนังก็ต้องยอมรับว่า ดีน เดฟลิน สอบผ่านอย่างสวยงาม เพราะแทบไม่มีสักนาทีเลยที่ตัวละครจะคุยเรื่องข้อมูลวิทยาศาสตร์กันแบบน่าเบื่อ เพราะพอหนังให้ข้อมูลไม่ทันไร อีกไม่กี่นาทีต่อมาก็จะต้องมีฉากวินาศสันตะโร ตามมาตลอด เรียกง่ายๆว่านี่คือหนังบันเทิงบริโภคง่าย ไม่ต้องคิดเยอะ แต่ก็ต้องแลกด้วยความสมเหตุสมผลของเรื่องราว

ดังนั้นการจะดูหนังเรื่องนี้ให้สนุกคือคุณห้ามตั้งคำถามเด็ดขาด เช่นถ้าเจอทหารอเมริกันเดินไปส่วนที่เกิดหิมะในทะเลทรายทำไมถึงไปจับคนที่ถูกแช่แข็งให้มือหลุดออกมา หรืออยู่ดีๆทำไมเจคไม่ปิดมือถือในศาล หรือแม้กระทั่งตัวละครของแดเนียล วู ทำไมถึงต้องพยายามทำให้ไข่ตกกับพื้นที่ฮ่องกง และอีกนานาสถานการณ์ที่ไม่ควรสงสัย อ่ะ…เราเตือนคุณแล้วนะครับว่าอย่าหาเหตุผล เพราะถ้าเผลอหาเหตุผลกับฉากที่กล่าวมาข้างต้นหรือแม้กระทั่งถามหาเหตุผลมารองรับการกระทำของคนที่ชักใยให้เกิดมหันตภัยต่างๆ คุณอาจหน้าแก่ก่อนวัย หรือเสี่ยงต่อภาวะตึงเครียดโดยไม่จำเป็นเลยทีเดียว

ไม่ว่าบนดินหรือในอวกาศก็ไม่พ้นการเมือง

         อันนี้ผมสังเกตเองว่า Geostorm อาจเป็นเหมือนหนังเสริมสันถวไมตรีระหว่าง สหรัฐอเมริกาและจีน ตั้งแต่คำบรรยายสถานที่อย่าง “ฮ่องกง ประเทศจีน” ที่เป็นครั้งแรกๆที่หนังฮอลลีวูดเลือกบอกชื่อสถานที่ของฮ่องกงให้เป็นส่วนหนึ่งของจีน และถ้ายังชัดเจนไม่มากพอ ตัวละครของแดเนียล วู อย่าง เช็ง ยังเป็นคนแรกที่พบความผิดปกติของทางการที่พยายามปกปิดสาเหตุของภัยแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ และยังเป็นคนที่พยายามเตือน แม็กซ์ ถึงโครงการลับที่อาจมีคนอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ดังกล่าว และที่สำคัญที่สุดคือบทบรรยายตอนต้นเรื่องว่า ดาวเทียมดัตช์บอย เป็นความร่วมมือระดับนานาชาติแต่นำโดยสหรัฐอเมริกาและจีน  ซึ่งจากข้อมูลเล็กๆเราอาจอนุมานได้ถึงความผูกพันธ์ทางธุรกิจระหว่างฮอลลีวูดกับจีนที่น่าจะแนบแน่นขึ้นอีกระดับ

ส่วนเหตุการณ์ในสถานีอวกาศก็น่าสนใจตรงที่หนังเลือกให้การตายของนักบินอวกาศชาวอัฟกานิสถานเป็นเหมือนชนวนที่ทำให้เห็นถึงความฉ้อฉลที่ทำให้ระบบดาวเทียมเลือกสร้างภัยพิบัติให้กับโลก เพราะหลังเจคเดินทางไปถึงสถานีอวกาศเราจะพบตัวละครบนนั้นอยู่เพียงไม่กี่ชาติทั้ง เยอรมัน แอฟริกาใต้ อังกฤษและแม็กซิโก โดยเฉพาะตัวละครจากแม็กซิโกที่พอรู้ว่ามีคนอเมริกันอย่างเจคขึ้นไปคุมพวกเขาก็ถึงกับเอ่ยประโยค “ฉันจะถูกไล่ออกมั้ยเนี่ย” เพื่อล้อเลี้ยนนโยบายสร้างกำแพงของประธานาธิบดี โดนัลด์ ทรัมป์ แต่กระนั้นเหตุการณ์ในอวกาศหนังก็เลือกให้สหรัฐอเมริกาเป็นฮีโร่สร้างสันติภาพกับทุกชาติ โดยไม่ลืมที่จะล้อเลียนความขัดแย้งระหว่างสหรัฐกับแม็กซิโกอีกทีเป็นการตบท้าย

 หนังมหันตภัยความหวังใหม่ของนักแสดง(เคย)ดัง

     ตามที่เห็นในตัวอย่างกัน บรรดานักแสดงที่เราคุ้นตาทั้ง เจอราด บัตเลอร์ พ่อขุนพลแห่ง 300 (2006), จิม สเตอร์เจสส์ หนุ่มหล่อชวนฝันในหนังโรแมนติกอย่าง Across the universe (2007) แอบบี้ คอร์นิช สาวออสซี่สุดเซ็กซี่จาก  Somersault (2004) แม้กระทั่ง แอนดี้ การ์เซีย ที่น่าจะคุ้นตาจาก Ocean’s Eleven (2001)  ซึ่งเมื่อได้เห็นพวกเขาทั้งหมดมารวมตัวกันใน Geostorm ผลลัพธ์ที่ได้กลับทำให้เห็นสัจธรรมบางอย่างเกี่ยวกับอายุขัยความดังของนักแสดงที่แจ้งเกิดหลังยุค 2000 เพราะพวกเขาแทบไม่มีใครทำให้เราจดจำได้เลยจากหนังเรื่องนี้ เพราะหนังเต็มไปด้วยฉากวินาศสันตะโรจนแทบไม่มีพื้นที่ให้ใครแสดงความสามารถด้านการแสดงนัก แต่คนดูกลับจดจำความน่ารักของ ทาลิธา เบตแมน ( Talitha Eliana Bateman)  ที่เพิ่งรับบทเด็กสาวผู้กล้าหาญใน Annabelle Creation ไปเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ที่แสดงบทดราม่าได้อย่างเป็นธรรมชาติ รวมถึง ซาซี บีตซ์ (Zazie Beetz) ในบทเจ้าหน้าที่คอมพิวเตอร์ผู้ช่วยของแม็กซ์ ที่สามารถปล่อยมุกตลกได้อย่างถูกจังหวะและสามารถขโมยซีนนักแสดงดังๆได้ตลอดเวลา

สรุปแล้วสำหรับ Geostorm ถือเป็นหนังแอ็คชั่นวินาศกรรมปนเปกับหนังไซไฟภัยพิบัติที่ทำออกมาได้สนุกสนาน หากคนดูไม่คิดหาความสมเหตุสมผลของตัวละครและไม่ซีเรียสกับตรรกะของหนังที่เข้าขั้นวินาศเสียยิ่งกว่าพายุลูกใด

แสดงความคิดเห็น

What The Fact

[รีวิว] Be With You: เกาหลีคัฟเวอร์ แบบ Easy Listening

Published

on

By

เรื่องย่อ

สนับสนุนข้อมูลโดย Major Cineplex

ก่อนที่ซูอา (รับบทโดย ซอนเยจิน) จะตายจากโลกนี้ไป เธอได้ให้คำมั่นสัญญากับ อูจิน สามีของเธอ (รับบทโดย โซจีซอบ) และ จีโฮ ลูกชายที่ยังเล็กอยู่ของเธอ (รับบทโดย คิมจีฮวัน) ว่าเธอจะกลับมาหาเขาอีกครั้งในวันที่ฝนตกแรกของปีถัดมา แม้มันจะดูเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่แล้วปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น เมื่อเธอได้ทำตามคำสัญญานั้นจริง ๆ ทว่าเธอกลับมาพร้อมกับความทรงจำที่หายไป ครั้งนี้อูจินจะรั้งเธอไว้ไม่ให้หายไปได้หรือไม่ แล้วซูอาคนที่น่าจะตายไปแล้วนี้แท้จริงคือใครหรืออะไร ติดตามเรื่องราวความรักสุดซึ้งของพวกเขาได้ในโรงภาพยนตร์จ้า

เดิมหนังเรื่องนี้เคยเป็นหนังญี่ปุ่นที่ออกฉายเรียกน้ำตาและรอยยิ้มแฟน ๆ ทั่วเอเชียมากแล้วเมื่อปี 2004 โดยดัดแปลงจากนิยายของ อิชิคาวะ ทาคุจิ ตอนนั้นก็เกิดเป็นปรากฏการณ์ตุ๊กตาไล่ฝนกลับหัวในไทยเช่นกัน ขนาดว่าดีวีดีบ็อกเซ็ตของหนังเรื่องนี้ยังแถมเจ้าตุ๊กตาไล่ฝนมาให้เลยด้วย ส่วนตัวผมชอบเวอร์ชั่นนั้นมากนะ ทั้งเนื้อหาที่แปลกใหม่ การเล่าเรื่องแบบพลิกเปลี่ยนมุมมองการเล่าเรื่องไปมาที่ไม่ค่อยเจอในหนังรัก และบรรยากาศฝนตกที่แสนอบอุ่น ขนาดว่ายังจำรายละเอียดของเวอร์ชั่นเดิมได้อยู่เลย ปกติหนังทั่วไปดูนาน ๆ แล้วก็ลืมแต่กับเรื่องนี้ไม่

ฉบับญี่ปุ่นแสดงนำโดย ทาเคอุจิ ยูโกะ และ นากามุระ ชิโดะ ที่อินจัดจนแต่งงานกันจริงหลังจากหนังเรื่องนี้เลยด้วย

การกลับมาครั้งนี้นับว่ามีความพิเศษมากเหมือนกัน เพราะเป็นการทิ้งห่างจากฉบับญี่ปุ่นถึง 14 ปี และได้รับการตีความใหม่จากผู้กำกับเกาหลีอย่าง ลีชางฮุน ซึ่งเป็นชาติที่ทำหนังขยี้น้ำตาได้ดีมากอีกเช่นกัน ทั้งยังได้ดาราแม่เหล็กมาก ๆ มารับบทนำทั้ง ซอนเยจิน ที่กำลังติดตาติดใจผู้ชมเน็ตฟลิกซ์ชาวเอเชียจากซีรีส์โดนเด็กเต๊าะ Something in the Rain และหนึ่งในสมบัติชาติเกาหลีเคียงคู่กับ กงยู อย่าง โซจีซอบ กลับมาร่วมงานกันอีกครั้งนับตั้งแต่ซีรีส์ Delicious Proposal (2001) เรียกว่าเป็นตัวเลือกที่คัดเข้มข้นอย่างดีโดนใจสายหวานซึ้งเลยทีเดียว โดนใจขนาดไหนเอาแค่ว่าในบ้านที่เกาหลีใต้ หนังเรื่องนี้ทำลายสถิติหนังรักที่มียอดคนดูถึง 1 ล้านคนเร็วที่สุดภายใน 7 วัน ชนะเจ้าของสถิติเดิมอย่าง Architecture 101 (2012) ที่มีน้องสาวแห่งชาติอย่าง ซูจี แสดงนำ ซึ่งเคยทำได้ใน 8 วันไปด้วย

 มาว่ากันที่ตัวหนังเวอร์ชั่นนี้ดีกว่า เอาส่วนที่ชอบก่อนเลย ทีมงานเลือกนักแสดงมาเข้าคู่กันดีมาก ทั้งโซจีซอบและซอนเยจินนั้นเหมาะมากทั้งบทตลกนิด ๆ และบทหวานบทซึ้ง ในขณะที่ด้านโปรดักชั่นก็มาตรฐานสูง ทั้งภาพและมุมกล้อง ฉากการออกแบบศิลป์ถ่ายทอดบรรยากาศฤดูฝนนั้นก็อบอุ่นตราตรึงใจมาก สมกับโปรดักชั่นแบบเกาหลี ที่เทียบกับฉบับญี่ปุ่นนั้นของเดิมจะให้ความรู้สึกสดใสซึ้งแบบไม่หม่นเศร้าเท่า นอกจากนั้นฉบับใหม่ยังคิดกิมมิกใหม่ ๆ มาทดแทนของเดิมที่เป็นตุ๊กตาไล่ฝนด้วย ก็ทำให้มีรายละเอียดที่แตกต่างพอให้น่าสนใจเพิ่มจากของเดิมได้ด้วย อีกอย่างที่เป็นข้อดีมากคือหนังดูง่ายมาก มีใส่มุกตลกผ่านตัวละครเพื่อนพระเอกที่สร้างใหม่ได้ลื่นไหลดี และวิธีการเล่าเรื่องที่ซับซ้อนก็ถูกเรียบเรียงใหม่ตามลำดับเวลา และใช้การอธิบายแบบชัดเจนแบบไม่ต้องงงคิดเองกันเลย ใครที่ดูฉบับนี้เป็นฉบับแรกน่าจะชื่นชอบอย่างมาก โดยเฉพาะสาวกคอหนังคอซีรีส์เกาหลีน่าจะถูกใจกับแขกรับเชิญคุ้นหน้าคุ้นตาหลากหลายคนด้วย

ข้อเสียก็เป็นส่วนของข้อดีนั่นเอง เพราะหนังเปลี่ยนเสน่ห์แบบญี่ปุ่นที่ต้องคิดตามความรู้สึกตัวละครที่แสดงออกมาไม่ผ่านคำพูด ตามแบบพูดน้อยแต่ได้มากไปจนหมด เพราะหนังเลือกจะพูดทุกอย่างอธิบายทุกอย่างจนหมดเปลือก นอกจากนั้นการที่หนังไม่ได้หนีจากฉบับเดิมมากนัก คนที่เคยดูฉบับเดิมมาก่อนประทับใจมาก่อนก็ย่อมจะฝังใจกับฉบับเก่าในฐานะความทรงจำแรกมากกว่านั่นเอง ส่วนข้อติงอีกเล็กน้อยก็คงเป็นความชอบส่วนตัวที่ชอบการแสดงตัวลูกชายในฉบับเดิมมากกว่า ซึ่งจะดูเก็บความรู้สึกแล้วพอปล่อยความในใจออกมามันมีอิมแพกกับคนดูมากกว่า ฉบับนี้ดูน่าหงุดหงิดกับนิสัยโวยวาย และเปิดเผยมากไป ทำให้ไม่ค่อยสงสารเท่าไหร่

สรุปเป็นหนังเกาหลีที่น่าจะถูกใจใครหลายคน รวมถึงคนที่เคยชื่นชอบฉบับเดิมเมื่อ 14 ปีก่อนด้วย แนะนำเลยครับ  

ดูรอบหนัง จองตั๋ว ซื้อตั๋ว กดที่ภาพได้เลยจ้า

 

แสดงความคิดเห็น

Continue Reading

What The Fact

[รีวิว] Living the Game: เป็นเกมเมอร์มันเหนื่อย!

Published

on

เป็นอีกหนึ่งสารคดีที่โผล่มาในช่วงถูกที่ถูกเวลารับกระแส eSports ที่ค่อย ๆ กระเทาะเปลือกก้าวข้ามผ่านกำแพงของสังคมซึ่งมองเกมในแง่ลบออกไปได้ทีละน้อย Living the Game สารคดีที่ตามติดชีวิตเหล่าโปรเกมเมอร์เกม Street Fighter ที่ล้วนผ่านสมรภูมิแข่งขันมามากมาย ทั้ง ไดโกะ อุเมะฮาระ, จัสติน หว่อง, เกมเมอร์บี, โมโมจิ และ ลุฟฟี โปรเกมต่อสู้ระดับก็อดและแถวหน้าของวงการ

แน่นอนว่าหากใครที่ไม่ได้ติดตามหรืออยู่ในวงการก็คงไม่รู้จักพวกเขาเหล่านี้อยู่แล้ว แต่ Living the Game ก็ทำให้คนดูได้รู้จักตัวละครได้อย่างเข้าใจง่าย ซึ่งตัวหนังไม่ได้โฟกัสไปที่เนื้อหาเชิงเทคนิคแบบฮาร์ดคอร์ แต่หยิบยกเอาประเด็นอื่น ๆ อย่างเช่น ความเป็นอยู่ในชีวิตประจำวันของโปรเกมทั้ง 5 คนนี้มาเชื่อมโยงเข้ากับเกม ได้เห็นว่าเกมมีบทบาทอย่างไรใน 24 ชั่วโมงของคนกลุ่มนี้ ซึ่งก็ถือว่าทำออกมาได้เรียบง่ายแต่ดูสนุกน่าติดตามดี และแน่นอนว่ามันเซอร์วิสสำหรับคนดูทั่ว ๆ ไปที่ไม่ได้มีแบ็คกราวน์ในวงการนี้เท่าไหร่ด้วย

สำหรับตัวสารคดีนั้นจะโฟกัสไปที่ ไดโกะ อุเมะฮาระ เทพประจำวงการมากหน่อย ซึ่งในชีวิตจริงเรื่องราวของเขาเองถูกนำไปตีพิมพ์เป็นหนังสือที่ตีแผ่มุมมองความคิด วิธีการฝึกซ้อมที่เขานำมาใช้กับการเล่นเกมอีกหลายเล่มทั้งเวอร์ชันหนังสือการ์ตูนหรือพ็อกเก็ตบุ๊ค ถ้าให้จำกัดความก็คงจะเปรียบหนุ่ม ไดโกะ เป็น รอนนี โอซุลลิแวน หรือ ลีโอเนล เมสซี แห่งวงการเกมต่อสู้เลยก็ว่าได้ ตรงนี้คือดูปุ๊บก็รู้เลยว่าหมอนี่แทบจะเป็นพระเอกในสารคดีเรื่องนี้จริง ๆ

ส่วนตัวชอบเรื่องราวของสองโปรเกมเมอร์ชาวญี่ปุ่นทั้ง ไดโกะ และ โมโมจิ ที่หนังหยิบมุมมองของการเป็นเกมเมอร์กับความมั่นคงในชีวิตมาเน้นเป็นพิเศษ ซึ่งแน่นอนเป็นคำถามที่คนนอกวงการที่มองเข้ามาย่อมอยากรู้เป็นคำตอบแรก ๆ ว่าการเป็นเกมเมอร์มันเลี้ยงตัวได้จริงหรือ มันจะฝากเป็นอนาคต เป็นอาชีพสร้างความมั่นคงได้แค่ไหน แล้วแฟนสาวของโมโมจิ คือตัวแทนมุมมองของคนมีแฟนติดเกม ที่เธอโคตรมีความอดทน กับคำดุด่า กับคำพูดทำร้ายน้ำใจ กับวิถีชีวิตคับแคบของอพาร์ทเมนต์ถูก ๆ ในโตเกียว สารคดีเรื่องนี้ผมประทับใจโมโมจิในวันที่เขาได้เรียนรู้ ได้เปลี่ยนวิธีคิด จากตัวเองมาแคร์คนรอบข้างมากขึ้น โมโมจิ โชคดีแค่ไหนที่เมื่อรู้สึกตัว คิดได้และหันไป เขาจะยังมีแฟนสาวคนนี้เชื่อมั่นในตัวเขาอยู่ ข้าง ๆ ร่วมหัวจมท้ายไปด้วยกัน

ความสำเร็จของไดโกะ สำคัญที่วิธีคิด ผมติดใจกับคำพูดของนักวิจารณ์เกมที่ดูเขามาแล้วบอกว่า ไดโกะ เป็นโปรเกมที่ ‘ไม่มีรูปแบบ’ เขาทดลองอะไรใหม่ ๆ ไปเรื่อย ผลงานอาจไม่นิ่ง แต่จะกลัวอะไรในเมื่อไดโกะเชื่อมั่นในความเทพของตัวเอง (คำพูดนี้ทำให้ไดโกะหล่อขึ้นอีก 200%-ฮา) แต่ที่ชอบและเป็นไฮไลต์ก็คือการหยิบเอาการแข่ง EVO 2004 ในตำนานของไดโกะกับ จัสติน หว่อง นั่นแหละที่การแข่งครั้งนั้นทำให้ ไดโกะ เป็นตำนานของวงการ และที่สำคัญคือหนังเล่าให้คนนอกได้อินและทึ่งกับเหตุการณ์ครั้งนี้ให้รู้สึกตื่นเต้นด้วยเช่นกัน

Living the Game อาจไม่ได้เป็นสารคดีที่เล่าได้ฉีกจากสไตล์เดิม ๆ ของสารคดีประเภทนี้ หรือว่าเจาะลึกในเชิงเทคนิคขนาดเอาใจคอเกมมากขนาดระดับมาสเตอร์พีชอะไร แต่อย่างน้อยมันก็เป็นสารคดีสร้างแรงบันดาลใจให้เราอยากลุกมาหยิบจอยแล้วกลับมาสนุกกับการเล่นเกมเหมือนสมัยเป็นเด็กอีกครั้ง

แสดงความคิดเห็น

Continue Reading

What The Fact

[รีวิว] Operation Red Sea: ยุทธภูมิทะเลแดง

Published

on

สนับสนุนเนื้อหาโดย Major Cineplex

เมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อนเพิ่งเจ็บช้ำมาจาก China Salesman มา คราวนี้เจอโจทย์ของ Operation Red Sea ที่มีชื่อไทยขลัง ๆ ว่า ‘ยุทธภูมิทะเลแดง ซึ่งคราวนี้แตกต่างกันตรงที่ความเป็นหนังฟอร์มยักษ์ของฝั่งฮ่องกงที่เปิดตัวฉายในจีนกวาดรายได้แบบโหด ๆ แซงทั้ง Avengers: Infinity War, Black Panther และ Ready Player One กวาดไป 600 กว่าล้านเหรียญฯ ถือเป็นหนังทำเงินมากสุดในไตรมาสแรกของปีนี้จากฝั่งตลาดหนังแดนมังกรด้วย แถมได้ ‘หวงจิ่งหยูว’ หนึ่งในหนุ่มจีนสุดฮอตที่มีติ่งในบ้านเราเยอะมาร่วมทีมหน่วยจู่โจม ‘เจียวหลง’ ด้วย

หน่วยรบพิเศษ ‘เจียวหลง’ เป็นกองกำลังพิเศษทางการทหารที่ใหญ่ที่สุดในโลก ขึ้นชื่อในเรื่องของการเป็นกองทัพที่เต็มไปด้วยทหารความสามารถเอกอุ โดยมีภารกิจสำหรับคือการเข้าไปอพยพพลเมืองชาวจีนในประเทศแห่งหนึ่งในแอฟริกาเหนือซึ่งกำลังอยู่ในภาวะสงครามระหว่างทำการรัฐประหาร และมีผู้ก่อการร้ายฝ่ายกบฏรัฐบาลโจมตีเมืองด้วยอาวุธนิวเคลียร์รวมทั้งยังมีแผนจะครองครองอาวุธมีอันตราย ซึ่งทีมเจียวหลงจะต้องพาพลเมืองและตัวประกันชาวจีนออกมาให้ได้ปลอดภัยท่ามกลางบ้านเมืองที่กลายสภาพเป็นสนามรบ

ต้องบอกเลยว่า Operation Red Sea มาพร้อมกับความบ้าระห่ำอย่างแท้จริง เรียกว่าเป็นหนังที่มีของเท่าไหร่พี่จีนแกใส่มาหมดแบบขายงานโปรดักชันอลังการ ยิงกันแบบออกจากโรงมานับกระสุนกันไม่ถูก แล้วไม่สนจะเวอร์แค่ไหนทั้งสิ้น แต่ที่ติดตาแน่ ๆ ก็คือฉากสยอง ๆ ระดับน้อง ๆ Saw กันเลย ไม่ว่าจะเป็นนิ้วขาด หน้าไหม เจาะคอ คว้านท้อง มาแบบสด ๆ สมจริงดูแล้วแทบอ้วก ยิ่งดูไปก็คิดไปว่า ‘ทำไมกองเซ็นเซอร์มึงไม่ทำงานวะเนี่ย!’ (ฮา) คือต้องยอมรับจริง ๆ ว่า Operation Red Sea นี่เป็นหนังบู๊แอ็คชัน underrated มาก ๆ นี่คือพูดกันเฉพาะเรื่องความมันส์ในฉากบู๊ล้างผลาญนะ สมราคาคุย คู่ควรกับงบฟอร์มยักษ์มาก ๆ ไม่แพ้ฮอลลีวูดเลย

อย่างไรก็ตาม เท่าที่สังเกตหนังบล็อกบัสเตอร์ฝั่งพี่จีนที่ส่งออกมาดูจะมีปัญหาและยังทำให้ตัวหนังดร็อปลงไปชัดเจนที่สุดคือเรื่องของบท ตัวละครทุกตัวไม่มีมิติ แบนราบไปหมด และที่ยังป่วยก็คือ การตัดต่อและการเดินเรื่องนี่แหละ ที่มันยังทำออกมาเหมือนหนังแผ่นกะโหลกกะลามาก! บางฉากตัดมาแบบไม่มีความหมายอะไรจะสื่อ แล้วก็ตัดสลับกลับไปดื้อ ๆ! เหมือนเด็กเห่อมอยหัดทำหนังยังไงยังงั้น แล้วก็ที่ไม่โอเคมาก ๆ ก็คือเวอร์ชันพากย์ไทยเนี่ยเลิกเหอะ ไม่ว่าจะทีมไหนหนังพังหมด เข้าไม่ถึงอินเนอร์นักแสดงเลยแม้แต่น้อย พากย์ยังไงให้หนังไม่น่าดูวะเนี่ย!

Operation Red Sea ช่วงแรกอาจจะเดินเรื่องเนือยไปนิดจนเกือบหลับ แต่ครึ่งหลังก็เรียกว่าเซอร์วิสคนดูแบบนันสต็อปจริง ๆ อันนี้ต้องชมเลยว่ามีความตั้งใจดี (แม้จะยังอ่อนหัด ในเรื่องชั้นเชิงการเล่าเรื่อง) ซึ่งพาร์ทการยิงกันสนั่นหวั่นไหวก็คุ้มแล้วกับค่าตั๋ว แนะนำว่าเข้าไปดูอย่าคาดหวังอะไรมากมาย หนังพี่จีนก็อาจจะยังมีการอวยพี่จีนแบบโต้ง ๆ ชวนเลี่ยนอยู่เป็นระยะ แต่หากมองข้ามความเป็นเด็กน้อยเรื่องการที่เป็นเจ้าพ่อเจ้าแม่มีอะไรยัดใส่เข้ามาทั้งหมดแล้วละก็ ต้องบอกเลยว่านี่คือสัญญาณที่น่าสนใจมากว่าหนังโปรดักชันจีนจะลดช่องว่างกับฮอลลีวูดได้ในอีกไม่กี่ปีนี้อย่างไม่ต้องสงสัย

แสดงความคิดเห็น

Continue Reading
Advertisement
Advertisement

ติดตามข่าวสาร กดไลค์เพจแบไต๋!

เรื่องร้อนแรง!