ทำไมสุนัขตัวเล็กจึงมัก ‘ห้าว’ มากกว่าสุนัขตัวใหญ่

เคยได้ยินไหมว่า “หมาเห่ากัดไม่กัด” แล้วสงสัยกันไหมว่าทำไมพวกสุนัขตัวเล็กๆ ถึง ‘ห้าว’ แล้วชอบเห่ากันจังเวลามนุษย์เดินผ่าน ถึงแม้ว่าสุนัขตัวใหญ่ ๆ อย่างพวกรอตต์ไวเลอร์ (Rottweiler) หรือพิตบูล ( Pit Bulls) จะดูน่าเกรงขามแค่ไหน แต่ความห้าวของมันก็นับว่ายังน้อยกว่าพวกสุนัขตัวเล็กหลายเท่าตัว 

เจมส์ เซอร์เพลล์ (James Serpell) ผู้อำนวยการศูนย์ปฏิสัมพันธ์ของสัตว์และสังคมของคณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเพนซิลวาเนีย กล่าวว่า “พวกสุนัขตัวเล็กที่มีน้ำหนักน้อยกว่า 20 ปอนด์หรือประมาณ​ 9 กิโลกรัม อย่างเช่น ดัชชุนด์ (Dachshund), ชิวาวา (Chihuahua) และแจ็ค รัสเซลล์ (Jack Russell) มีแนวโน้มที่ก้าวร้าวมากกว่าสุนัขตัวใหญ่”

จากการศึกษาในปี 2008 มีการสำรวจของสุนัขมากกว่า 30 สายพันธุ์ พบว่าพฤติกรรมก้าวร้าวที่พบในสุนัขตัวเล็กเหล่านั้น มาจากความหวาดกลัวด้วยขนาดตัวที่เล็กกว่า จึงส่งผลให้พวกมันแสดงอาการขู่คำราม เห่า ไปจนถึงพุ่งเข้าใส่ เพื่อป้องกันตัวเอง

ทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าเหตุที่เป็นเช่นนั้นมาจากการเลี้ยงดูของเจ้าของ “เจ้าของสุนัขตัวเล็กส่วนใหญ่มักเลี้ยงดูพวกมันเหมือนกับทารกที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ พวกเขาปกป้องมันมากจนเกินไปทำให้สุนัขตัวเล็กเข้าสังคมไม่เป็นหรือทำตัวไม่ถูกเมื่ออยู่ในสถานการณ์ไม่ปกติ”

ทฤษฎีอีกเรื่องบอกว่าวิฒนาการก็มีผลกับพวกสุนัขตัวเล็ก “หากมนุษย์ถูกชิวาวาคุกคามย่อมมีผลน้อยกว่าการที่ถูกพวกไซบีเรียนฮัสกี้ (Siberian husky) โจมตี” กล่าวอีกนัยนึงคือมนุษย์ไม่ค่อยสนใจการคุกคามของสุนัขตัวเล็กเท่าไหร่ เพราะผลที่ตามมาไม่ได้เลวร้ายเหมือนกับพวกสุนัขล่าเนื้อ แถมยังดูเป็นเรื่องตลกด้วยซ้ำในสายตาของมนุษย์

ทฤษฎีสุดท้ายเป็นเรื่องของพันธุกรรม การวิจัยพบว่าไม่ได้มีแค่ความก้าวร้าวเท่านั้นที่สุนัขตัวเล็กมีมากกว่าสุนัขตัวใหญ่ แต่พวกมันจะมีแนวโน้มที่จะรู้สึกความกระวนกระวาย เห่าบ่อยครั้ง ไปจนถึงฉี่เรี่ยราดในบ้านมากกว่าเมื่อมันอยู่ตัวเดียว

อ้างอิง

พิสูจน์อักษร : สุชยา เกษจำรัส