Connect with us

ทีวี-ซีรีส์

ข้อคิดจาก “หลงไฟ” ที่จะไม่ทำให้คุณหลงไปกับความประมาทของชีวิต

Published

on

แม้ว่า “หลงไฟ” จะจบไปแล้ว แต่ความนิยมและความแรงของกระแสยังคงอยู่ จนหลายคนที่ไม่เคยดู ต้องมาเปิดดูย้อนหลังกันเป็นระนาว แต่ถึงอย่างนั้นหลงไฟก็ไม่ได้มีดีแค่กระแสหรือเรตติ้งดีๆ เท่านั้น แต่ยังเป็นละครไทยอีกเรื่องที่มีแก่นสารและให้ข้อคิดทั้งเรื่องการใช้ชีวิตและการวางตัวอย่างเหมาะสมในสังคม ที่เรียกได้ว่าทั้งสะท้อนและสอนสังคมไปพร้อมๆ กัน

วันนี้แบไต๋เลยรวบรวมข้อคิดดีๆ จากเรื่องหลงไฟ ที่พอเปิดหลงไฟขึ้นมาดูทีไร จะสะเทือนหัวใจ จนอยากจะพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้น และใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาททันที

ความอยากรวย ด้วยวิธีสบาย มีแต่จะสร้างปัญหา

      ดูเหมือนก้านแก้วจะเชื่ออย่างปักใจว่า เรียนจบมาด้วยความเหนื่อยยาก แล้วก็มาเป็นลูกจ้างคนอื่นนั้น ลำบากทั้งชีวิต.. ก้านอยากสบายเข้าใจมั้ยทุกคน!!

      เรามักได้ยินกันอยู่เสมอว่า หนทางประสบความสำเร็จนั้นมีทางลัด.. โดยเฉพาะหนุ่มสาว Gen Y หลายๆ คน เชื่ออย่างปักใจเชียวแหละ ว่าเราประสบความสำเร็จได้ โดยที่ไม่ต้องบากบั่น เหนื่อยจนร่างพังเหมือนคนยุคก่อน จนทำให้หลายๆ ครั้ง เราติดกับดักความสบายและอยากได้ทางลัด จนทำให้ชีวิตเราต้องพบเจอแต่ปัญหามากกว่าความสำเร็จ

      เอาอย่างนี้มั้ย.. เราค่อยๆ เปลี่ยนความคิดว่าเราอยากได้เงินง่ายๆ ไม่ต้องลงทุนลงแรงเยอะ มาเป็นเราค่อยๆ พยายามและพัฒนาตัวเองทีละนิด เพราะความพยายามของเราในทุกๆ วันนี่แหละ จะเป็นแรงผลักดันให้เราได้ลู่ทางใหม่ๆ ในการไปถึงเป้าหมายในชีวิตได้ ไม่ว่าจะเป็นการค่อยๆ เปิดตัวเองสู่สังคม เช่น การออกไปงานเน็ตเวิร์คต่างๆ หรือออกไปศึกษาหาความรู้เพิ่มเติมจากคลาสเรียนต่างๆ ในช่วงวันเสาร์อาทิตย์ หรือการขยับขยายหาลู่ทางอาชีพเสริมต่างๆ ที่ช่วยเพิ่มรายได้ให้เราได้อีกทาง

แค่นี้ชีวิตก็ไม่เศร้า ไม่เน่า เหมือนก้านแก้วแล้ว

ความจน ไม่ใช่ข้ออ้างของการทำผิด

     ดูเหมือนก้านแก้วจะโทษตัวเองอยู่บ่อยๆ ว่าตนแค่อยากมีความสุข มีพร้อมในชีวิต มีบ้านสวยๆ สักหลัง.. ก้านก็แค่อยากมีชีวิตดีๆ เหมือนคนอื่น!!! และด้วยความอยากมีชีวิตดีๆ ของก้าน ดันไปเจอทัศนคติการใช้ชีวิตที่ต้องการทางลัด แบบสบายๆ แบบนี้ เลยทำให้ก้านต้องเจอความพินาศของชีวิตสะงั้น.. เหมือนกับสังคมในปัจจุบันเลยสิ ที่หลายๆ คน ใช้ความยากจน ความยากลำบากในการใช้ชีวิต มาเป็นข้ออ้างในเอาเปรียบคนอื่น หรือการทำสิ่งที่ผิดกฎหมาย เพราะจริงๆ แล้ว แม้คนเราจะเจอสถานการณ์บีบคั้นคล้ายๆ กัน แต่การเลือกทางเดิน และทัศนคติที่มีต่อเรื่องต่างๆ นั้นแตกต่างกัน (เหมือนกับชาลากับก้านแก้วไงหล่ะ จะดี จะเลว ขึ้นอยู่กับทัศนคติล้วนๆ เลย) เหมือนอย่างบางคนที่เกิดในครอบครัวยากจนแล้ววันนึงก็ร่ำรวยขึ้นมาได้.. เพราะอะไรล่ะ เพราะเค้ามีทัศนคติที่ดีในการใช้ชีวิตไงล่ะ

      ดังนั้นอย่าเอาแต่โทษตัวเอง โทษสังคม โทษสิ่งรอบข้าง.. แต่คุณควรจะเลือกทำชีวิตให้ดี สร้างมันขึ้นมาให้ดีและมีคุณค่าในแบบที่คุณพึงพอใจ

การเอาแต่โทษสิ่งต่างๆ

ไม่ได้ทำให้ชีวิตคุณเดินไปข้างหน้า

การทำดี ไม่ใช่เครื่องการันตี ว่าคุณจะได้ผลลัพธ์ที่ดี แต่จงยืนหยัดทำดี เพราะเป็นสิ่งที่คุณควรทำ

      ตัวละครชาลาเป็นอีกตัวละครที่ใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย ไม่เอาเปรียบหรือสร้างความเดือดร้อนให้ใคร ซึ่งเธอก็จัดอยู่ในหมวดคนดีได้แบบไม่ยาก แต่ถึงอย่างนั้นผู้ชมอย่างเราๆ ก็จะเห็นว่าชาลาคนนี้ นางไม่ได้เจอวันดีๆ ทุกวันนะจ๊ะ เพราะท้ายที่สุดชาลาก็ถูกดุรงค์หลอกจนได้ กลายเป็นว่าเธอต้องตกอยู่ในสภาพกิ้กไปโดยปริยาย

      การทำดี จึงไม่ใช่เครื่องการันตีว่าคุณจะพบเจอแต่เรื่องดีๆ ในชีวิต ดังนั้นจงอย่าน้อยใจในโชคชะตาว่าทำไมฉันทำดีแล้วไม่ได้ดี หรือคิดว่าที่เราทำดีไป เราต้องได้สิ่งดีๆ ตอบกลับมา เพราะแท้จริงแล้ว รางวัลของการทำดีคือความสบายใจที่ไม่ได้เอาเปรียบหรือเบียดเบียนใคร ไม่ใช่ว่าทำดีแล้วเราจะประสบความสำเร็จ เราจะสวย เราจะรวย เราจะหล่อขึ้นมาแบบนั้น!

ความทะเยอทะยานเป็นสิ่งที่ดี แต่จงใช้ความสามารถที่คุณมี ประกอบกับความทะเยอทะยาน

      ว่ากันว่า คนที่จะประสบความสำเร็จได้ ต้องมีความทะเยอะทะยานเป็นเครื่องกำกับอยู่ด้วย ไม่เช่นนั้นชีวิตก็จะอยู่ไปวันๆ โดยย่ำอยู่ที่เดิม หรือขยับไปแบบช้าๆ จนกลายเป็นหอยทากแล้วอ้างว่าสโลวไฟล์

      ก้านแก้วเป็นอีกหนึ่งคนที่มีความทะเยอทะยานที่จะมุ่งและพุ่งไปข้างหน้า หากแต่เธอพลาดไปสักหน่อยที่ความทะเยอทะยานของเธอ ไม่ได้ถูกใช้ไปพร้อมๆ กับความสามารถและความพยายาม เธอจึงใช้ความทะเยอทะยาน อยากประสบความสำเร็จด้วยทางลัดอย่างการขายตัว หรือหาคู่ชีวิตรวยๆ ไปวันๆ

      ดังนั้นหากคุณเป็นคนหนึ่งที่มีความทะเยอะทะยาน กระหายความก้าวหน้า จงใช้ข้อดีข้อนี้ของคุณในการพัฒนาศักยภาพตัวเอง และใช้ความสามารถของคุณไปสู่ความสำเร็จด้วยเส้นทางที่ถูกต้อง แล้วชีวิตคุณจะประสบความสำเร็จในที่สุด!!

ปัญหาไม่ใช่การไม่มีเงิน แต่ปัญหาคือการไม่มีค่า

      โชนคือหนึ่งในตัวละครที่เป็นตัวแทนของคนที่ไม่มีความสามารถในการทำงาน หรือกระตือรือร้นที่จะพยายามทำงาน ด้วยความที่โชนเกิดในครอบครัวฐานะดี มีแม่ที่คอยสปอยอยู่เนืองๆ ว่า ถ้าแกทำอันนี้ได้ แม่จะให้อันนี้.. ถ้าแกแต่งงานกับไอติม แม่จะให้อันนั้น.. นั่นทำให้โชนคุ้นชินกับความสบายทางร่างกายและจิตใจ และการได้อะไรมาด้วยความไม่ลำบาก จนนำไปสู่การใช้ชีวิตแบบชิลๆ ไม่คิดถึงผลกระทบอะไรมากมาย

      เมื่อโชนมาใช้ชีวิตอยู่กับก้านแก้ว ลูกมหาเศรษฐีอย่างโชนจึงผันตัวมาเกาะแฟนสาวกินแบบไม่รู้สึกละอายใจ เพราะอะไรหน่ะหรอ เพราะคุณโชนเค้าคุ้นเคยกับการผลาญเงินที่บ้านไงล่ะ!!

ด้วยพฤติกรรมใช้เงินของก้านแก้วแบบไม่หยุดหย่อน งานไม่ทำ ใช้แต่เงิน เลยทำให้ก้านแก้วหมดความอดทนไปแบบดื้อๆ และถึงกับขาดสติด่าโชนอยู่บ่อยครั้ง

      ลองมองกลับกันสิ.. หากโชนออกไปทำงาน เอาวิชาความรู้ที่ร่ำเรียนมา ไปสมัครงาน คงจะได้ทำงานดีๆ บริษัทมั่นคงไม่น้อยเลย และก้านแก้วก็คงมีความอดทน หันไปทำพริตตี้ มากกว่ากลับไปขายเรือนร่าง และเรื่องหลงไฟก็จบแบบแฮ้ปปี้ในแบบฉบับของก้านแก้วและโชนได้ แต่โชนกลับทำตัวไม่มีคุณค่า ล้างผลาญเงิน ไม่ทำงาน.. จึงโดนก้านแก้วพูดจาดูถูก แบบนี้จึงอาจกล่าวได้ว่า ปัญหาไม่ใช่เพราะโชนไม่มีเงิน หรือก้านแก้วหิวเงินจนเกินไป แต่เป็นเพราะโชนทำตัวไม่มีคุณค่าต่างหากล่ะ

รู้แบบนี้แล้ว ก็อย่าให้ใครมาดูถูกคุณด้วยคำพูดและการกระทำได้ ด้วยการออกไปพัฒนาความสามารถของตัวเอง ทำงานและใช้เงินตัวเองแบบมีเกียรติ เพราะคุณจะกลายเป็นคนที่มีคุณค่าขึ้นมาทันทีเชียวล่ะ

    นี่ก็เป็นข้อคิดที่แบไต๋ได้จากการดูเรื่องหลงไฟ แล้วคุณล่ะ ดูหลงไฟจบแล้ว มองย้อนไปในชีวิตตัวเองและสังคมรอบข้าง คุณได้ข้อคิดดีๆ อะไรจากละครเรื่องนี้บ้าง ไหนลองมาแชร์กันหน่อยสิ

แชร์โพสนี้

แสดงความคิดเห็น

ทีวี-ซีรีส์

[รีวิวซีรีส์] Chilling Adventures of Sabrina จาก แม่มดใสวัยปิ๊ง สู่ สาวน้อยต้องสาป โดยผู้สร้าง Riverdale

Published

on

สร้างสรรค์โดย โรแบร์โต อากีเร-ซาคาซ่า (RIVERDALE)

เหมาะสำหรับ คอซีรีส์วัยรุ่นสยองขวัญ

สตรีมมิงทาง Netflix  เริ่มตอนแรกวันที่ 26 ตุลาคมนี้

ชีวิตของซาบรีน่า สเปลแมน (เคียร์แนน ชิปคา) แม่มดสาวน้อยกำพร้าที่อาศัยอยู่กับ ฮิลดา(ลูซี เดวิส) และเซลดา (มิแรนดา อ๊อตโต) ผู้กุมความลับการตายของพ่อแม่เอาไว้ เธอต้องตัดสินใจครั้งใหญ่ก่อนย่างเข้าสู่วัย 16 วัยที่เธอที่จะต้องเลือกระหว่างการเดินบนเส้นทางของศาสตร์มืดด้วยการยอมเข้าพิธีรับศีลทมิฬ แล้วปวารณาตัวให้จอมมาร ซึ่งเธอจะต้องบอกลา ฮาร์วีย์ (รอส ลินช์) แฟนหนุ่มและเพื่อนๆ หรือจะละทิ้งโลกเวทย์มนตร์กลายเป็นเด็กสาวธรรมดา และในขณะเดียวกันเธอยังต้องผจญอันตรายรอบด้านจาก  แมรี่ วอร์เดล (มิเชล โกเมซ) ครูสาวใหญ่ที่ถูกสาวกจอมมารเข้าสิงร่างเพื่อเอาซาบริน่าเป็นเครื่องบรรณาการจอมมารให้จงได้

จากคอมิก Archie สู่การถ่ายทอดบนจอแก้ว 2 เวอร์ชั่น

เดิมที  Chilling Adventures of Sabrina มีต้นธารมาจากคอมิกของค่าย อาร์ชี่ (Archie) โดยตัวละคร ซาบรินา สเปลแมน ได้มีโอกาสพบผู้อ่านครั้งแรกใน Archie’s Mad House เล่มที่ 22 เดือนตุลาคมปี 1962 เขียนเรื่องโดย จอร์จ แกลเดอร์ (George Gladir) และวาดโดย แดน เดอคาร์โล (Dan DeCarlo) จนต่อมาได้ซีรีส์คอมิกเป็นของตัวเองในชื่อ Sabrina the Teenage Witch และโอกาสแรกที่ ซาบรินา สเปลแมน ได้มีโอกาสโลดแล่นบนจอแก้วก็เป็นในรูปแบบ อนิเมชันซีรีส์ ในปี 1969 รายการ The Archie Show ที่รวมตัวละครจากคอมิกของอาร์ชี่ มานำเสนอในรูปแบบการ์ตูน แต่สำหรับเวอร์ชั่น ไลฟ์แอ็คชั่นที่ประสบผลสำเร็จที่สุดก็ได้แก่ Sabrina the Teenage Witch หรือที่คนไทยคุ้นเคยกับชื่อ ซาบรินา แม่มดใสวัยปิ๊ง ทางช่อง ITV    โดยซีรีส์ ออกอากาศ 7 ซีซันตั้งแต่ปี 1996 – 2003 โดยได้ เมลิตส่า โจน ฮาร์ต มารับบท ซาบรินา สเปลแมน ได้อย่างน่ารักน่าชัง

และในตุลาคมปี 2014 ทางอาร์ชี่ก็ได้ฤกษ์หยิบตัวละคร ซาบรีนา สเปลแมน มาบอกเล่าใหม่ภายใต้ Archie Horror สายคอมิกสยองขวัญในซีรีส์ Chilling Adventures of Sabrina ที่ต่อมาก็ได้กลายมาเป็นต้นธารให้กับซีรีส์ชุดนี้ที่ได้ โรแบร์โต อากีเร-ซาคาซ่า จาก RIVERDALE มาอำนวยสร้างนั่นเอง

ความแตกต่างของฉบับจอแก้ว

ข้อแตกต่างอย่างชัดเจนในด้านเนื้อเรื่องคือตัวละคร ซาบรีนา สเปลแมนในฉบับนี้จะรู้ตัวดีอยู่แล้วว่าตัวเองเป็นแม่มด ในขณะเวอร์ชั่น Teenage Witch ในตอนแรกตัวละครจะยังไม่รู้ความจริง แต่ต่อมาได้รู้ความจริงจากป้าทั้งสองว่าตัวเองเป็นแม่มดจากของขวัญที่เป็นตำราเวทย์มนตร์ในวันเกิดครบรอบ 16 ปี และโทนในการเล่าเรื่องของเวอร์ชั่นก่อนจะออกแนวหนังรักป๊อบวัยรุ่นใสๆที่สำคัญมีฉากขโมยซีนของเจ้าเหมียว เซเล็ม เยอะมาก เพราะเป็นแมวที่พูดได้แถมกวนโอ๊ยซะด้วย ส่วนเวอร์ชั่น Chilling Adventures of Sabrina ต้องยอมรับว่าแค่ตอนไพล็อตที่ได้ชมนี่ก็จัดเต็มทั้งความสยองขวัญชวนช็อคมีฉากฆ่ากันเลือดสาด และใครกลัวแมงมุมนี่อาจมีขนหัวลุกได้เลย ขณะที่เจ้าเหมียวเซเล็ม ยังไม่แน่ชัดว่าฉบับนี้จะพูดได้เหมือนอันเดิมหรือไม่

สเน่ห์ของแม่มดสาว

สำหรับน้องหนู เคียร์แนน ชิปคา นี่ผมให้ 3 ผ่านเลยครับ น่ารัก..ผ่าน! แสดงดี..ผ่าน! แดเมจแรงเวลายิ้ม..ผ่าน! แล้วด้วยความที่วัยของนุ้งเคียร์แนน ใกล้เคียงกับตัวละครเพราะเธอเพิ่งอายุ 19 ปีเองเลยทำให้เราเชื่อหมดใจว่านี่เด็กอายุ 16 จริงๆทั้งหน้าตา บุคลิก ที่สำคัญคือทักษะการแสดงต้องยอมรับว่าสามารถจับความสนใจจากคนดูได้อยู่หมัดเลยล่ะ

ความเชื่อมโยงกับ RIVERDALE

เนื่องจากเป็นคอมิกในสังกัดของอาร์ชี่ทั้งคู่ แถมเมืองกรีนเดล ฉากหลังของเรื่องได้ถูกกล่าวถึงไปแล้วในซีรีส์ RIVERDALE และในฉบับคอมิกตัวละครทั้งสองเรื่องก็รู้จักกันถึงขั้น ซาบริน่า เคยปลุกซอมบี้ให้อาละวาดริเวอร์เดลโดยไม่ตั้งใจมาแล้ว แถมผู้อำนวยการสร้างของทั้ง 2 เรื่องก็ยังเป็น โรแบร์โต อากีเร-ซาคาซ่า อีกด้วย ซึ่งหาก Chilling Adventures of Sabrina ประสบความสำเร็จด้วยดี เราอาจได้เห็น ซาบรีนา และ เหล่าวัยรุ่นแห่งริเวอร์เดล มาครอสโอเวอร์แบบเดียวกับซีรีส์ฮีโร่ของ DC ก็เป็นได้นะครับ

แชร์โพสนี้

แสดงความคิดเห็น

อ่านต่อ

ทีวี-ซีรีส์

[รีวิวซีรีส์] Riverdale – เมืองคนบาปจากคนหายบานปลายสู่การเมือง

Published

on

  • สร้างสรรค์โดย โรเบอร์โต อาไกวร์ ซาคาซา (Roberto Aguirre-Sacasa)
  • เหมาะสำหรับ ผู้ชื่นชอบซีรีส์ลึกลับมีวัยรุ่นหน้าตาดีๆเดินยั้วเยี้ยเต็มไปหมด
  • สตรีมได้ทาง Netflix

การหายตัวไปของเจสัน บลอสซัม (เทรเวอร์ สไตนส์) ทำให้โฉมหน้าอันสวยหรูของริเวอร์เดลเปลี่ยนไป นอกจากความเศร้าโศกของ เชอรีล (แมตเดอเลน เพ็ตช์) น้องสาวตัวร้ายที่เป็นกัปตันทีมเชียร์ลีดเดอร์ริเวอร์วิกเซนแล้ว ยังมีเรื่องราวอันดำมืดรอการพิสูจน์จากกลุ่มเพื่อนรักชาวริเวอร์เดลไฮทั้ง เบตตี้ (ลิลี ไรน์ฮาร์ต) สาวน้อยอ่อนต่อโลกผู้มีด้านมืดอันซุกซ่อนอยู่, อาร์ชี่ (เคเจ เอปา) หนุ่มนักกีฬาสุดหล่อผู้เป็นที่หมายปองของสาวๆ ที่ดันมีสัมพันธ์ลับกับครูสอนดนตรีในเช้าวันเกิดเหตุ,เวโรนิกา (คามิลา เมนเดส) บุตรสาวมาเฟียตระกูลลอดจ์ที่มาพร้อมความลับอันดำมืดของครอบครัวเธอที่นำภัยร้ายมาสู่ริเวอร์เดล และ จั๊กเฮด (โคล สเปราส์) เด็กหนุ่มจากแดนใต้ที่ถูกเหยียดหยามในชาติกำเนิด พวกเขาต้องร่วมกันไขปริศนาก่อนภัยร้ายจะมาถึงตัว

หลังจาก Netflix ปล่อยซีรีส์วัยรุ่นลึกลับสุดดังอย่าง Stranger Things ออกมา แล้วเห็นลู่ทางความสำเร็จก็ได้ร่วมมือกับ Warner Bros. Television ร่วมผลิต Riverdale ซีรีส์ลึกลับที่มีวัยรุ่นเป็นตัวดำเนินเรื่องโดยจะฉายคู่ขนานกับทางช่อง CW แบบอาทิตย์ต่ออาทิตย์ ซึ่งด้วยผลตอบรับที่ดีมากก็ทำให้ขณะนี้ Riverdale ได้ดำเนินเรื่องราวมาถึงซีซันที่ 3 แล้วซึ่งมีหลายอย่างที่เหนือความคาดหมายของผมมากไปพอสมควรดังจะกล่าวถึงเป็นข้อๆ

นึกว่าเป็นซีรีส์ วัยรุ๊น วัยรุ่น ไฮสคูลวุ่นรัก

เอาจริงๆข้อนี้ก็ไม่ได้หนีหายไปไหนหรอก แต่ตอนแรกคิดว่าตัวเองจะจูนไม่ติดเพราะพอเห็นอาร์ตเวิร์กทั้งโปสเตอร์หรือแม้แต่โปรแกรมแนะนำใน Netflix เองเป็นรูปนักแสดงหน้าตาดีๆ ก็พาลไปนึกว่ามันจะซ้ำซากกับซีรีส์หรือหนังวัยรุ่น แต่เปล่าเลยเพราะแม้องค์ประกอบหลายอย่างจะไม่ได้ใหม่มากแต่สิ่งหนึ่งที่เพิ่มความสนุกได้อย่างไม่น่าเชื่อคืออะไรรู้มั้ยครับ  “ความโง่” ของตัวละครไง ซึ่งอันนี้ต้องยกประโยชน์ให้จำเลยนะครับ เพราะทีมเขียนบทเอาความหุนหันพลันแล่น ฮอร์โมนที่พุ่งพล่านของวัยรุ่นมาก่อหายนะครั้งแล้วครั้งเล่า ให้เราได้ลุ้นกันแทบทุกตอน ซึ่งฝรั่งคงมองว่าใหม่มากแต่คนไทยเราน่าจะคุ้นเคยกับความโง่ของตัวละครมาจากละครหลังข่าวกันดีอยู่แล้ว คงไม่ติดขัดอะไรหรอกมั้ง (ฮ่าาาาา)

ไหนว่าซีรีส์ทันสมัย อ้างอิงอะไรเยอะแยะ

อันนี้ตั้งแต่ชื่อตอนของซีรีส์ 2 ซีซันแรกเลยที่จงใจตั้งชื่อตามหนังดังบ้างเช่น There Will Be Blood หรือย้อนไปไกลอย่าง Faster, Pussycats! Kill! Kill! ที่จงใจเอาชื่อหนังคัลต์ปี 1965 มาเล่นโน่นเลย นี่ยังไม่รวมไปถึงการอ้างอิงหนังและเพลงดังๆจากหนังยุคก่อนหน้าทั้งเพลง Bitter Sweet Symphony จากหนัง Cruel Intentions(1999) หรือเพลง Mad World เพลงประกอบหนังคัลต์อย่าง Donnie Darko (2001) ซึ่งเรียกง่ายๆเลยว่าถึงตัวละครในเรื่องจะอายุ 16,17 แต่จริตการฟังเพลงและดูหนังนี่คนอายุใกล้ 30 มากเลยครับ จนผู้ชมอย่างเราๆที่ห่างวัยรุ่นมานานประมาณนึงแล้วก็น่าจะเอนจอยกับเพลงและหนังที่อ้างอิงได้ไม่ยาก

เริ่มที่ลึกลับ ไปๆมาๆเหมือนวิพากษ์อเมริกาได้ไงหว่า

การเปลี่ยนผ่านจากหนังวัยรุ่นนักสืบมาสู่หนังวิพากษ์การเมืองเริ่มมาเข้มข้นในซีซัน2 นี่แหละครับเมื่อหนังเริ่มให้เราได้รู้จักตื้นลึกหนาบางของตัวละครพ่อแม่ของทั้ง เบตตี้ เวโรนิกา อาร์ชี่ และจั๊กเฮด โดยมีการเมืองเรื่องแดนเหนือ อันเป็นที่อยู่ของอภิสิทธิชน และแดนใต้ แหล่งเสื่อมโทรมที่มีบรรดาแก๊ง อันธพาลและยาเสพย์ติดจนทางการคิดจะกวาดล้างแบบถอนรากถอนโคน แต่ภายใต้การสู้รบอย่างดุเดือดกลับมีผลประโยชน์แอบแฝงของคนบางกลุ่ม จนจากที่เราแค่เอาใจช่วยบรรดาตัวละครวัยรุ่นหนุ่มสาวหน้าตาดีให้รอดพ้นเงื้อมมือฆาตกรหรือภัยมืดต่างๆนานาแล้วก็ยังต้องมาลุ้นกับชะตากรรมริเวอร์เดลอีก ยิ่งตอนท้ายๆของซีซัน 2 มีการเลือกตั้งแล้วประชาชนดันเลือกนอมินีของผู้มีอิทธิพลมาเป็นนายกเทศมนตรีก็อดจะนึกถึงสถานการณ์การเมืองของสหรัฐไม่ได้จริงๆ

เอาล่ะ ข้อดีและความสนุกต่างๆเราพูดไปแล้ว ทีนี้สิ่งที่ต้องเตือนไว้ก่อนดูซีรีส์เรื่องนี้คือต้องมีเวลาว่างจริงๆ เพราะความยาวของแต่ละซีซันเข้าขั้นมหาโหดเหมือนกัน โดยเปิดตัวซีซันแรกที่ 15 ตอน และซีซันสองและสามขยายตัวไปถึง ซีซันละ 22 ตอนเลยทีเดียว แต่รับรองความสนุก ความติดหนึบว่าไม่ได้หลับได้นอนชัวร์!

แชร์โพสนี้

แสดงความคิดเห็น

อ่านต่อ

ทีวี-ซีรีส์

[รีวิวซีรีส์] Maniac – ลิมิเต็ดซีรีส์เรื่องล่าสุดจากผู้กำกับ James Bond คนใหม่

Published

on

  • สร้างสรรค์โดย แพทริค ซอเมอร์วิลล์ และ แครี โจจิ ฟูคุนากะ
  • เหมาะสำหรับ คอซีรีส์ตลกร้ายและชื่นชอบปรัชญาชีวิต
  • สตรีมได้ทาง Netflix 

เมื่อ โอเวน (โจนาห์ ฮิลล์) หนุ่มที่เป็นโรคจิตเภทและกำลังถูกครอบครัวบังคับให้แก้ต่างคดีพี่ชายล่วงละเมิดทางเพศพนักงานและ แอนนี (เอมมา สโตน) หญิงสาวที่ติดในวังวนความผิดบาป ต้องมาพัวพันกันในการทดลองยาโรคประสาทที่มีคอมพิวเตอร์กำลังเป็นโรคซึมเศร้าคอยกุมชะตากรรของกลุ่มตัวอย่าง จนคนแปลกหน้าทั้งสองได้รับประสบการณ์แปลกประหลาดร่วมกันทั้งอดีตอันเจ็บปวดและเรื่องราวพิลึกพิลั่นที่ทำให้ทั้งคู่ไม่อาจแน่ใจว่าสิ่งไหนจริงสิ่งไหนลวงอีกต่อไป และปัญหาดังกล่าวก็เกิดขึ้นผ่านสายตาของ ดร.อาซึมิ (โซโนยา มิซูโน) นักวิทยาศาสตร์สาวที่แอบโปรแกรมความรู้สึกให้คอมพิวเตอร์จนเกิดข้อผิดพลาดที่อาจคร่าชีวิตกลุ่มตัวอย่างทุกคนจนต้องตามตัว ดร.เจมส์ (จัสติน เทอโรซ์) นักประสาทวิทยาอดีตคนรักเก่ากลับมาแก้ไขสถานการณ์ก่อนสมองของกลุ่มตัวอย่างจะถูกเผาไหม้เป็นจุล

จะว่าไปแล้วด้วยไอเดียเริ่มเรื่องของ Maniac เองก็มีส่วนคล้ายกับการนำ Inception (2010) หนังจารกรรมฝันของ คริสโตเฟอร์ โนแลน มาปนๆกับ Eternal Sunshine of the spotless mind (2004) ของผู้กำกับมิเชล กอนดรี้ไม่น้อยในแง่ของการพาคนดูเข้าไปผจญภัยในหัวสมองของตัวละครซึ่งมีความคิดและความฝันที่ซ้อนทับหลายๆชั้น โดยมีไอเดียเรื่องภัยร้ายของเครื่องจักรที่มีตัวพ่ออย่างหนัง 2001 : A Space Odyssey (1968) ของผู้กำกับ สแตนลี คูบริค มาเป็นปมปัญหาสำคัญของเรื่องราวที่ทำให้เราต้องลุ้นว่า โอเวน และ แอนนี จะตื่นขึ้นมาในโลกความจริงได้อย่างปลอดภัยหรือไม่ ซึ่งการนำมาทำเป็นลิมิเต็ด ซีรีส์ความยาว 10 ตอนจบก็ยิ่งท้าทายว่าพลอตที่ขายไอเดียขนาดนี้จะรอดหรือไม่ ซึ่งเราจะมาว่ากันเป็นข้อๆเลยนะครับ

ว่ากันถึงแครี โจจิ ฟูคูนากะ ที่เพิ่งได้รับการประกาศให้เป็นผู้กำกับหนังพยัคฆ์ร้าย 007 คนใหม่ โดย ฟูคูนากะเป็นผู้กำกับและร่วมสร้างสรรค์ซีรีส์(ฟูคูนากะ ร่วมสร้างสรรค์กับ แพทริค ซอเมอร์วิลล์)  ซึ่งจากเครดิตสำคัญในวงการทีวีของเขาอย่าง True Detective (2014) ซีีรีส์นักสืบแฝงปรัชญาของช่อง HBO น่าจะการันตีได้ว่าเรื่องราวที่เขาจะบอกเล่าย่อมไม่ธรรมดา และก็ไม่ผิดหวังเลย เพราะเพียงตอนแรกเท่านั้น ฟูคูนากะ ก็ทำให้เราแทบนั่งไม่ติดเก้าอี้ หลายปริศนาโยนใส่คนดูแบบไม่ยั้ง และการปูพื้นตัวละครทั้งแอนนี และ โอเวน ก็เปี่ยมมิติมาก เราแทบเดาอะไรไม่ถูกเลยเพราะทั้งคู่ถูกบอกเล่าในฐานะคนมีปัญหาทางจิ และพอมาผสมผสานกับเรื่องราวไซไฟเชิงปรัชญาอย่างการใส่ความรู้สึกให้คอมพิวเตอร์ก็ยิ่งทำให้เกิดอารมณ์ตลกขบขันแต่ชวนขบคิด โดยแต่ละตอนไม่เพียงทักทอเรื่องราวได้อย่างสร้างสรรค์ บางตอนก็หลุดโลก แต่ยังสามารถตบเข้าประเด็นดราม่าในตอนท้ายๆได้ดีอีกด้วย

และแน่นอนสำหรับผู้ชมทั่วไปอย่างเราๆ ลำพังแค่ผู้กำกับคงไม่อาจดึงดูดให้อยากสตรีมมาดูเท่าไหร่หรอก แต่เพราะนี่คือผลงานล่าสุดของ 2 นักแสดงคนสำคัญแห่งยุคทั้ง โจนาห์ ฮิลล์ (superbad) และ เอมมา สโตน (La La Land) พลิกบทบาทจากหนุ่มทะเล้นและสาวสวยมาดแพง สู่บทชายและหญิงที่มีบาดแผลในจิตใจได้อย่างน่าเชื่อถือ อย่างในกรณีของ โจนาห์ ฮิลล์ อาจไม่ได้เซอร์ไพรส์นัก เพราะเขาเคยรับบทดราม่าหนักๆมาแล้วทั้ง Moneyball (2011) และเคยบ้าสุดขั้วใน The Wolf of Wallstreet (2013) มาแล้ว แต่บท โอเวน กลับเรียกร้องการแสดงที่ละเอียดละออกว่าทุกเรื่องที่ผ่านมา เพราะไม่ใช่แค่คนเป็นโรคจิตเภท (schizophrenia) แต่ยังต้องต่อสู้กับความผิดบาปและอิทธิพลของครอบครัวต่อความถูกต้อง ส่วนเอมมา สโตน บทแอนนีน่าจะเป็นบทที่เธอต้องไม่ห่วงสวยที่สุดแล้ว เพราะทั้งต้องรับบทกึ่งๆขี้ยาและยังต้องสวมบทบ้าๆบอๆอย่างกับหลุดมาจากซีรีส์ Game of Throne ในตอนท้ายๆอีก แต่นั่นก็พิสูจน์ให้เห็นถึงฝีมือการแสดงที่ทำให้สโตนมีดีกว่าแค่หน้าตาน่ารัก

และเชื่อแน่ๆว่าหนุ่มๆคงต้องหลงรักนักแสดงสาวลูกครึ่งญี่ปุ่นสำเนียงอังกฤษสุดเซ็กซี่อย่าง โซโนยา มิซูโน ในบท ดร.อาซึมิ นักวิทยาศาสตร์สาวสวมแว่นที่ปรากฎกายในชุดเสื้อกาวน์โคร่งๆพร้อมคาบบุหรี่ที่ปาก ที่กลายเป็นจุดสนใจในเรื่องได้ทุกซีนที่ปรากฎตัวจริงๆ

สรุปแล้ว Maniac น่าจะเหมาะกับคอซีรีส์ที่ต้องการชมความแปลกใหม่ มีทั้งอารมณ์ขันร้ายๆและปรัชญาลึกๆให้ขบคิดแทบทุกตอน แต่อาจไม่เหมาะกับการชมรวดเดียวจบนะครับ ควรชมสักวันละตอนสองตอนแล้วหาคนถกเถียงแชร์ความคิดกันแล้วค่อยดูต่อ เพราะนี่เป็นซีรีส์ที่ถกเถียงวิพากษ์กันได้สนุกปากเลยทีเดียวล่ะ

แชร์โพสนี้

แสดงความคิดเห็น

อ่านต่อ
Advertisement
Advertisement

ติดตามข่าวสาร กดไลค์เพจแบไต๋!

เรื่องร้อนแรง!