บทความนี้ไม่ได้มีเจตนาลดทอนคุณค่าความสัมพันธ์ครอบครัว แต่จะชวนสำรวจมุมมองความเป็นไปได้ที่จะเปรียบเทียบ ลูก กับ ภาระ ในหลายมิติ ผ่านการวิเคราะห์เพื่อให้เห็น "ต้นทุน" ที่แท้จริงของการมีลูกหนึ่งคน ซึ่งอาจทำให้เราเข้าใจเหตุผลที่คนมีลูกกันน้อยลงมากยิ่งขึ้น การมีลูก คือหนึ่งในความฝันของคู่รักหลายคู่ แต่ในยุคปัจจุบันที่โลกเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว การมีลูกไม่ใช่แค่เรื่องของการดำรงเผ่าพันธุ์อีกต่อไป เห็นได้ว่าคนยุคใหม่มีลูกน้อยลง อัตราการเกิดก็ต่ำลงทำลายสถิติในหลายประเทศ แม้ประเทศที่เจริญแล้วก็ตาม ความรักที่พ่อแม่มีต่อลูกนั้นคือรูปแบบของความสัมพันธ์ที่ทรงพลังที่สุด แต่หากเราลองถอดแว่นแห่งความรักออก แล้วสวมแว่นของยุคสมัย เราอาจพบความจริงที่น่าอึดอัดและต้องยอมรับที่ซ่อนอยู่ในความสัมพันธ์นี้ ต้นทุนทางสุขภาพ เมื่อร่างกายของแม่อาจเปรียบได้กับโฮสต์ ปรสิต คือสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่บนหรือในสิ่งมีชีวิตอื่น (Host) และได้รับประโยชน์ผ่านการดูดซึมสารอาหาร โดยที่เจ้าบ้านเป็นฝ่ายเสียประโยชน์ ความสัมพันธ์ระหว่างทารกในครรภ์กับแม่ก็อาจมีความคล้ายกันอยู่บ้าง แต่แน่นอนว่าการมีลูกไม่ใช่ปรสิตในเชิงชีววิทยา ตลอด 9 เดือน ทารกจะดึงสารอาหารที่จำเป็นต่อการเจริญเติบโตจากร่างกายแม่ผ่านทางสายรก ไม่ว่าจะเป็นแคลเซียมจากกระดูกและฟัน ธาตุเหล็กจากเลือด หรือโปรตีนจากกล้ามเนื้อของแม่ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมในช่วงที่คุณแม่ตั้งครรภ์ถึงควรดูแลตัวเองเป็นอย่างดี กินอาหารดี ๆ ใช้อาหารเสริมตามที่หมอแนะนำ ซึ่งตามมาด้วยค่าใช้จ่ายที่สูงขึ้น หลายคนอาจมองว่าคนสมัยก่อนไม่ใช้ของพวกนี้ก็คลอดทารกที่แข็งแรงได้ แต่ในยุคนี้ การเลือกที่จะมีลูก แต่เพิกเฉยต่อการมอบสิ่งที่ดีสุดให้เขาทั้งที่รู้ อาจกลายเป็นความรู้สึกผิดติดตัวพ่อแม่ไปชั่วชีวิต แล้วเราพร้อมจ่ายแค่ไหนในยุคที่เศรษฐกิจทั่วโลกไม่แน่นอน แม้การตั้งครรภ์เป็นสิ่งมหัศจรรย์ทางชีววิทยา แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าหากมองลึกลงไปก็มีหลายอย่างที่คนเป็น ‘แม่’ ต้องแลกมา อย่างไรก็ตาม การอุ้มท้องนับเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่สุดอย่างหนึ่งของมนุษย์เพศหญิง ที่แม้จะรู้ว่าต้องพบเจอกับความเหนื่อยล้า…