โฆษณาที่ดีควรรู้ว่าเราชอบอะไร แต่ถ้ารู้แม้กระทั่งว่าเรากำลังคิดจะซื้ออะไรอยู่ มันจะเป็นเรื่องดีหรือเรื่องน่ากลัวกันแน่ ?
เชื่อว่าทุกคนต้องเคยได้รับ SMS โปรโมชันจากธนาคาร ค่ายมือถือ และบลา ๆ ๆ ทั้งจากบริษัทเหล่านั้นจริง ๆ หรือสแกมเมอร์ก็ตาม เราแทบไม่เคยอยากเปิดอ่านมันเลย เห็นแล้วก็ปัดทิ้งตลอด นอกจากไม่สนใจแล้วก็ยังรำคาญด้วย ซึ่งนอกจากคนได้รับหรือลูกค้าจะรู้สึกไม่ดีแล้ว สำหรับแบรนด์เอง มันคืองบการตลาดที่จ่ายไปโดยอาจไม่ได้อะไรกลับมา นอกจากความรู้สึกติดลบจากลูกค้า
ปัญหาส่วนหนึ่งมาจากวิธีคิดแบบเดิมของการตลาด ที่เริ่มจากคำถามว่า เรามีอะไรอยากขาย ก่อนจะหาว่าควรส่งไปให้ใครเห็น และพอ AI มา เทรนด์การทำโฆษณาก็เปลี่ยนตาม อย่างความเป็นไปได้ในการยิงโฆษณาที่เสนอสิ่งที่คนรับอาจต้องการในเวลานั้นมากที่สุด ซึ่งคือแนวคิดของ Hyper-Personalization หรือ การตลาดแบบรู้ใจขั้นสุด
จากรู้ว่าเราชอบอะไร สู่การเดาว่าเรากำลังต้องการอะไร
จริง ๆ แล้ว Personalization ไม่ใช่เรื่องใหม่ Netflix แนะนำหนังตามพฤติกรรมการดูคอนเทนต์ของเรา เช่น ผู้เขียนชอบดูหนังสยองขวัญ แพลตฟอร์มก็จะดึงเอาคอนเทนต์ที่ผู้เขียน “มีแนวโน้ม” ที่จะดูมาแสดง เหมือนกับแอปฯ ชอปปิ้งสารพัดสี ที่แค่คุณเซิร์ชครั้งเดียวสินค้านั้นมันก็ขึ้นมาตลอด
แต่ปัญหาคือบางครั้งระบบจำความสนใจในอดีตได้ดีเกินไป อย่างการค้นหารองเท้าวิ่งเพื่อซื้อคู่ใหม่ แต่หลังจากซื้อแล้ว โฆษณารองเท้าก็ยังตามมาไม่หยุด
Hyper-Personalization พยายามไปไกลกว่านั้น ด้วยการใช้ AI วิเคราะห์ข้อมูลหลายด้าน เพื่อประเมินว่าตอนนี้เราน่าจะต้องการอะไร ไม่ใช่แค่เคยสนใจอะไร เช่น ลูกค้าธนาคารสองคนมีอายุและรายได้ใกล้เคียงกัน แต่คนแรกกำลังซื้อบ้าน ส่วนอีกคนเพิ่งมีลูก ทั้งคู่ก็ควรได้รับคำแนะนำทางการเงินต่างกัน ไม่ใช่โปรโมชันบัตรเครดิตแบบเดียวกัน เป้าหมายจึงไม่ใช่แค่ส่งโฆษณาให้ตรงคน แต่ต้องตรงกับจังหวะชีวิตด้วย
SCBX กับความพยายามสร้างธนาคารที่รู้จักลูกค้าเป็นรายคน
ในงาน Singapore FinTech Festival 2026 ที่สิงคโปร์ bt beartai ได้ฟังการนำเสนอของ SCBX ที่หยิบปัญหานี้มาพูดถึง เพราะแม้ลูกค้าแต่ละคนจะมีเป้าหมายและภาระทางการเงินต่างกัน แต่กลับได้รับประสบการณ์จากธนาคารคล้าย ๆ กัน
SCBX ได้เสนอแนวคิด Digital Twin หรือการสร้างตัวแทนดิจิทัลของลูกค้าจากข้อมูลหลายด้าน แล้วให้ AI ประเมินความต้องการเป็นคน ซึ่งระบุว่าตอนนี้มี Customer Digital Twins ที่ 16.2 ล้านราย และกำลังพัฒนาระบบ AI ชื่อ HyPe Brain ที่ออกแบบมาให้ช่วยเลือกว่าจะเสนอผลิตภัณฑ์อะไร ใช้ข้อความหรือภาพแบบไหน และควรติดต่อผ่านช่องทางใดในเวลาไหน
ที่น่าสนใจคือมีแนวคิดที่ bt ชอบมาก ๆ คือ Fatigue Models หรือการประเมินว่าลูกค้าได้รับการสื่อสารมากเกินไปหรือยัง เพราะต่อให้เป็นข้อเสนอที่ตรงใจ หากส่งมาวันละหลายครั้งก็คงสร้างความรำคาญไม่ต่างกัน แต่สิ่งที่ SCBX นำเสนอมีทั้งระบบต้นแบบและแผนพัฒนา และยังไม่การสำรวจผลลัพธ์หลังใช้ว่าระบบจะช่วยเพิ่มยอดขายและช่วยลดความรำคาญของลูกค้าได้จริง ซึ่งต้องรอดูกันต่อไป

ชวนคุยเรื่อง AI กับ โฆษณา รู้ใจ หรือรู้มากเกินไป ?
ฟังดูเหมือนเป็นความสัมพันธ์แบบวิน-วิน แบรนด์ไม่ต้องเสียเงินโฆษณาแบบหว่านแห ส่วนลูกค้าก็ได้รับข้อเสนอที่ตรงความต้องการมากขึ้น แต่เรื่องนี้ยังมีคำถามที่ต้องตอบ โดยเฉพาะความเป็นส่วนตัว เพราะยิ่ง AI รู้จักเรามากเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องใช้ข้อมูลจำนวนมากเท่านั้น ลูกค้ารู้หรือไม่ว่าข้อมูลถูกนำไปใช้อย่างไร และสามารถปฏิเสธได้จริงแค่ไหน ?
อีกเรื่องคือ AI ไม่ได้เดาความต้องการถูกเสมอไป การค้นหาข้อมูลสินเชื่อไม่ได้แปลว่าเราอยากกู้เงินจริง และระบบที่รู้จักลูกค้าดีอาจไม่ได้แนะนำสิ่งที่ดีที่สุดให้เขาเสมอไป แต่อาจเลือกสิ่งที่สร้างรายได้ให้แบรนด์มากที่สุด โดยเฉพาะธุรกิจการเงินที่คำแนะนำผิดจังหวะอาจทำให้คนเป็นหนี้โดยไม่จำเป็นก็ได้ ดังนั้น การที่โฆษณาแม่นยำขึ้น ไม่ได้แปลว่าผู้บริโภคจะได้ประโยชน์มากขึ้นเสมอไป
Hyper-Personalization อาจช่วยให้แบรนด์ลดการสื่อสารที่ไม่จำเป็น ขณะที่ลูกค้าได้รับข้อเสนอที่เกี่ยวข้องกับชีวิตมากขึ้น แต่ทั้งหมดขึ้นอยู่กับว่าแบรนด์จะใช้เทคโนโลยีนี้เพื่อเข้าใจลูกค้า หรือแค่หาวิธีขายของให้แนบเนียนกว่าเดิม
ผู้บริหารมองยังไง เมื่อโปรดักต์ที่ต้องขาย ใจลูกค้าก็ต้องดู
bt beartai ได้คุยกับ กฤตธี มโนลีหกุล CEO ของ POINTX ต่อถึงแนวคิด Hyper-Personalization และปัญหาที่หลายธุรกิจยังแก้ไม่ตก
กฤตธีเล่าว่า ปัญหาหนึ่งของธุรกิจการเงินคือ แต่ละหน่วยธุรกิจยังมองลูกค้าแยกจากกัน ธนาคารก็พยายามขายผลิตภัณฑ์ของตัวเอง ธุรกิจบัตรเครดิตก็อยากให้ลูกค้าสมัครบัตรเพิ่ม ทั้งที่กำลังติดต่อหาคนคนเดียวกัน สุดท้ายลูกค้าจึงได้รับข้อเสนอมากมายโดยไม่มีใครมองภาพรวมว่าเขาต้องการอะไร อย่างในเครือ SCBX เองก็มีทั้ง POINTX, INNOVESTX, และ SCBX เอง
ยกตัวอย่าง ลูกค้าคนหนึ่งอาจมีบัญชีธนาคารอยู่แล้ว แต่ไม่ได้อยากได้บัตรเครดิตเพิ่ม สิ่งที่สนใจจริง ๆ อาจเป็นการลงทุน หากเข้าใจลูกค้าคนนี้มากพอ แทนที่จะพยายามขายบัตรอีกใบ ธนาคารอาจเลือกให้ข้อมูลการลงทุนที่ช่วยให้เขาตัดสินใจได้ดีขึ้น
เขาจึงพูดถึงแนวคิด Orchestration Layer หรือระบบกลางที่ช่วยตัดสินใจว่าควรส่งข้อความหรือข้อเสนออะไรให้ลูกค้าแต่ละคน รวมถึงพิจารณาว่าเมื่อไหร่ไม่ควรติดต่อเลย เพราะการที่ AI คาดการณ์ว่าลูกค้ามีโอกาสซื้อสินค้า ไม่ได้แปลว่าลูกค้าต้องการให้เราเสนอขายในเวลานั้น
แต่ปัญหาคือแต่ละธุรกิจมีเป้ายอดขายที่ต้องทำให้ได้ จึงพยายามเข้าถึงลูกค้าให้มากที่สุด กฤตธีมองว่าต้องเปลี่ยนวิธีคิดจากการวัดเพียงยอดคลิก Conversion หรือรายได้จากแคมเปญ ไปให้ความสำคัญกับ Customer Lifetime Value (CLV) หรือมูลค่าที่ลูกค้าสร้างให้ธุรกิจตลอดความสัมพันธ์
เพราะการขายบัตรเครดิตได้อีกใบอาจทำให้ยอดขายเพิ่มขึ้น แต่ถ้าลูกค้าไม่ได้ใช้บัตร หรือสมัครเพราะโปรโมชันโดยไม่เข้าใจเงื่อนไข ก็อาจไม่ได้สร้างประโยชน์ให้ลูกค้าจริง ๆ และอาจกระทบความสัมพันธ์ในระยะยาวด้วย
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้บอกว่าธุรกิจควรเลิกขายสินค้าเพิ่ม เพราะการเพิ่มจำนวนผลิตภัณฑ์ที่ลูกค้าถือครองยังเป็นเป้าหมายอยู่ เพียงแต่ต้องดูว่าลูกค้าต้องการอะไร สินค้านั้นเหมาะกับสถานการณ์ของเขาหรือไม่ และควรเสนอขายเมื่อไหร่
เรื่องนี้พูดง่ายแต่ทำยาก เพราะการสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้าต้องใช้เวลา ขณะที่ผู้บริหารและนักลงทุนก็ยังอยากเห็นยอดขายและกำไรในระยะสั้น กรณีของ SCBX จึงเป็นตัวอย่างที่ทำให้เห็นทิศทางของการตลาดยุคใหม่ แต่ยังต้องพิสูจน์ว่าเทคโนโลยีเหล่านี้จะสร้างประโยชน์ให้ลูกค้าได้จริงแค่ไหน













